X
تبلیغات
:: بزرگترین وبلاگ جهان شناسی :: - قاره اقیانوسیه

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور استرالیا

مشترک المنافع استرالیا ( Commonwealth of Australia ) ، جزیره ای است واقع در قاره ی اقیانوسیه و اقیانوس آرام ، پایتخت این کشور شهر کانبرا ( Canberra ) ، با 350 هزار نفر جمعیت می باشد . این کشور از حیث مساحت ، با مساحتی بالغ بر 7.682.300 کیلومتر مربع ششمین کشور جهان است ، در حالی که جمعیت بر خلاف مساحت فقط 20 میلیون و 500 هزار نفر می باشد . از شهرهای مهم استرالیا می توان : سیدنی 4 میلیون نفر ، ملبورن 3 میلیون و 300 هزار نفر ، بریزبن 1 میلیون و 600 هزار نفر ، پرت 1 میلیون و 300 هزار نفر و آدلاید 1 میلیون و 072 هزار نفر را نام برد . در قرن هفدهم بریتانیا نفوذ خود در این منطقه را بسط و گسترش داد و در قرن 19 نیز استرالیا به صورت خودگردان اداره می شد ، در روز 1 ژانویه ی 1901 استرالیا از بریتانیا اعلام استقلال کرد ، هرچند هنوز هم که هنوز است ، پرچم بریتانیا در گوشه چپ بیرق استرالیا به چشم می خورد !!! اکثر مردمی که اکنون در استرالیا زندگی می کنند بومی آنجا نیستند ، بلکه اکثرا از کشور انگلستان و کشورهای مجاور آسیایی به این منطقه مهاجرت کرده اند ، از نظر آب و هوایی استرالیا منطقه ای گرم و خشک است به طوری که هرچه از ساحل مرکز جزیره پیش برویم هوا گرمتر و بیابان بیشتر می شود ، صحرای بزرگ ویکتوریا که صحرایی گرم و سوزان است مرکز استرالیا را در بر گرفته است ، در جنگل های استرالیا تنوع گیاهی و جانوری بسیار مشهود است ، از جمله جانوران بومی استرالیا می توان به کانگورو و همچنین کوالا که غذایش برگ درخت اکالیپتوس است اشاره کرد ، همچنین در این جنگل ها انواع مارهای خطرناک و پرندگان کمیاب نیز وجود دارند ، در کنار برکه ها و مرداب ها هم انواع تمساح ها و کروکودیل ها زندگی می کنند . از نظر سیاسی ، استرالیا زیر نظر فرماندهی کل اداره می شود ، در سال 1991 پل کتینگ به سمت نخست وزیری منصوب شد ، پس از دوره ی نخست وزیری او در سال 1996 ، جان وینستون هاوارد نخست وزیر استرالیا شد ، از سال 2003 هم مایکل جفری فرماندار کل استرالیا شد . استرالیا بزرگترین تولیدکننده ی اورانیم در دنیاست ، از دیگر صادرات استرالیا می توان به : مواد معدنی ، خواروبار ، گوشت قرمز ، پشم و نفت نیز اشاره کرد .


* از روز 7 دسامبر 2007 " کوین رود " ( Kevin Rudd ) به عنوان نخست وزیر استرالیا انتخاب شد .





استرالیا دارای 6 ایالت و 2 ناحیه ی خودگردان ( * ) می باشد :


1 – استرالیای جنوبی : آدلاید

2 – استرالیای غربی : بندر پرت

3 – تاسمانی : هوبارت

4 – سرزمین شمالی : داروین *

5 – کوئینزلند : بریزبن

6 – منطقه ی پایتخت استرالیا : کانبرا *

7 – نیو ویلز جنوبی : سیدنی

8 – ویکتوریا : ملبورن


نوشته شده توسط جهان شناس در 19:29 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور نیوزیلند

نیوزیلند یا زلاندنو ( New Zealand ) جزیره ایست واقع در قاره ی اقیانوسیه و اقیانوس آرام جنوبی ، این کشور در اقیانوس آرام جنوبی ، دریای تاسمان و جنوب شرق استرالیا واقع شده و بیش از هر کشور دیگری به قطب جنوب نزدیک است و در صورت آب شدن یخ های قطب جنوب در اثر گرمایش زمین زیر تلریاردها مترمکعب آب مدفون می شود ، پایتخت این کشور شهر ولینگتون ( Wellington ) یا جمعیتی بالغ بر 340 هزار نفر است ، نیوزیلند شمال دو جزیره می باشد ، جزیره ی شمالی و جزیره ی جنوبی ، ولینگتون پایتخت ، در انتهای جزیره ی شمالی واقع شده است . مساحت نیوزیلند 270.534 کیلومتر مربع و جمعیت آن 4 میلیون و 100 هزار نفر می باشد . از جمله شهرهای مهم نیوزیلند می توان به اوکلند 1 میلیون و 074 هزار نفر ، کریست چرچ 344 هزار نفر ، همیلتن 166 هزار نفر و دنیدن 107 هزار نفر اشاره کرد . نیوزیلند از سال 1840 تا 1907 مستعمره ی بریتانیا بود ( روز استقلال 26 سپتامبر 1907 ) . اکثر نژاد مردم نیوزیلند را اروپاییان تشکیل می دهد که متجاوز از 73 % است ، قبایل مائوری یا همان بومیان نیوزیلند نیز 15 % جمعیت را در برمی گیرند ، 6 % جمعیت هم سهم آسیایی هاست . زبان رسمی نیوزیلند انگلیسی است ، زبان مائوری نیز در کنار انگلیسی دیگر زبان رسمی نیوزیلند است . قوانین مهاجرت در نیوزیلند سخت و دست و پاگیر است و به راحتی نمی توان اجازه ی اقامت گرفت . از نظر میزان باسوادی ، 99.5 درصد مردان و 99 درصد زنان باسواد هستند ، و از این لحاظ از جمله ی کشورهای مترقی محسوب می شود . 55 % مردم نیوزیلند مسیحی هستند ( کاتولیک 26 % ، پروتستان 20 % و باپتیست و متدیست هرکدام 2 % ) بقیه ی مردم نیز دینی ندارند . در عرصه ی سیاسی نیوزیلند به صورت فرمانداری کل اداره می شود ، جیم بولگر از حزب ملی در سال 1990 نخست وزیر نیوزیلند شد . در سال 2006 میلادی نیز آناند ساتیاناند به سمت فرماندار کل و خانم هلن کلارک در سال 1999 به سمت نخست وزیر انتخاب شدند . نیوزیلند از جمله کشورهای مشترک المنافع است ، عضویت این کشور در اتحادیه ی آزنوس ( AZNUS ) در سال 1986 میلادی به حالت تعلیق درآمد ، احتمالا به این خاطر بود که نیوزیلند اجازه نداده بود کشتی های هسته ای آمریکا از بنادر نیوزیلند استفاده کنند . واحد پول این کشور دلار نیوزیلند می باشد . صادرات نیوزیلند را پشم ، گوشت بره ، گوشت گاو ، کره و پنیر تشکیل می دهد . توریسم نیز از مهمترین ممر درآمد این کشور به حساب می آید .


* آیا می دانستید 80 % درصد نیوزلندیها شهرنشین هستند ؟

پرچم نیوزیلند ، بی شباهت به پرچم استرالیا نیست



بر اساس آخرین تقسیمات کشوری ، نیوزیلند شامل 60 ایالت که همگی از خودگردانی نسبی برخوردارند تشکیل شده است :




1 - آشبورتون ( Ashburton )

2 - اوکلند ( Auckland )

3 - بنکز پنینسولا ( Banks Peninsula )

4 - بولر ( Buller )

5 - کارترتون ( Carterton )

6 - سنترال هوکز بی ( Central Hawke's Bay )

7 - سنترال اوتاگو ( Central Otago )

8 - کریست چرچ ( Christchurch )

9 - کلوتا ( Clutha )

10 - دنیدن ( Dunedin )

11 - فار نورت ( Far North )

12 - فرانکلین ( Franklin )

13 - گیسبورن ( Gibsborne )

14 - گور ( Gore )

15 - گری ( Grey )

16 - همیلتن ( Hamilton )

17- هستینگز ( Hastings )

18 - هائوراکی ( Hauraki )

19 - هوروهنو ( Horowhenua )

20 - هورونویی ( Hurunui )

21 - هوت ( Hutt )

22 - اینورکارگیل ( Invercargill )

23 - کایکورا ( Kaikoura )

24 - کایپارا ( Kaipara )

25 - کاپیتی سلامحت ( Kapiti Coast )

26 - کاورائو ( Kawerau )

27 - مکنزی ( Meckenzie )

28 - ماناواتو ( Manawatu )

29 - مانیوکائو ( Manukau )

30 - مارلبرو ( Marlborough )

31 - مسترتون ( Masterton )

32 - ماتاماتا پایکو ( Matamata Paiko )

33 - ناپیر ( Napier )

34 - نلسون ( Nelson )

35 - نیو پلیموث ( New Plymouth )

36 - نورت شور ( North Shore )

37 - اوپوتیکی ( Opotiki )

38 - اوتوروهانگا ( Otorohanga )

39 - پالمرستون شمالی ( Palmerston North )

40 - پاپاکورا ( Papakura )

41 - پوری روا ( Porirua )

42 - کوئینستون لیکز ( Queenstown Lakes )

43 - رانگیتیکی ( Rangitikei )

44 - راندی ( Rondey )

45 - روتو روا ( Rotorua )

46 - رواپو ( Ruapehu )

47 - سلوین ( Selwyn )

48 - سوتلند ( Southland )

49 - تاراناکی جنوبی ( South Taranaki )

50 - وایکاتوی جنوبی ( South Waikato )

51 - وایراراپا ی جنوبی ( South Wairarapa )

52 - استارتفورد ( Startford )

53 - تاراروا ( Tararua )

54 - تاسمان ( Tasman )

55 - تائوپو ( Taupo )

56 - تائورانگا ( Tarauranga )

57 - وایتاکی ( Waitaki )

58 - ولینگتون ( Wellington )

59 - وسترن بی آو پلنتی ( Western Bay of Plenty )

60 - وستلند ( Westland )


نقشه ی نیوزیلند هم شبیه نقشه ی ژاپن است .

نوشته شده توسط جهان شناس در 19:28 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

سایر جزایر قاره اقیانوسیه

مستعمره ی استرالیا




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



جزایر دریای کورال یا دریای مرجان ( Coral Sea Islands ) ، واقع است در شمال شرق استرالیا و دریای کورال ، جزایر دریای کورال کمتر از 3 کیلومتر مربع وسعت دارد و جمعیت آن نیز به چند تن ( سه یا چهار نفر ) از پرسنل هواشناسی ملی استرالیا که در بزرگترین جزیره ی آن یعنی " جزیره ی ویلیس ( Willis Island ) مستقر هستند ، محدود می شود . مجمع الجزایر پراکنده ی کورال در سال 1969 به صورت قلمرو سرزمینی استرالیا درآمد . تنها تجهیزات و امکانات جزایر دریای کورال یک ایستگاه هواشناسی ، فار دریایی و فانوس دریایی می شود . اداره ی جزایر دریای کورال را دپارتمان حمل و نقل استرالیا و سرویس منطقه ای استرالیا بر عهده دارند .

* جزایر دریای کورال در مساحت 780 کیلومتر مربع از آبهای دریای کورال پراکنده اند .







************************************************** ***********************


مستعمرات ایالات متحده ی آمریکا





--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



جزیره ی ویک ( Wake Island ) * که به آن ویک آتول ( Wake Atoll ) نیز گفته می شود ، واقع است در اقیانوس آرام شمالی و شمال جزایر مارشال . مساحت جزیره ی ویک 6.5 کیلومتر مربع است . جمعیت آن نیز به 75 تن از پرسنل پیمانکار در خدمت ارتش آمریکا محدود می شود . آمریکا در سال 1899 میلادی این جزیره را به منظور ساختن یک ایستگاه کابل ضمیمه ی خود کرد ، همچنین آمریکا در بین سالهای 1941 و 1942 دو پایگاه مهم نیروی دریایی و نیروی هوایی خود را در جزیره ی ویک احداث نمود . در دسامبر 1941 و در جریان جنگ جهانی دوم ، جزیره ی ویک توسط قوای ژاپنی اشغال شد و پس از پایان جنگ جهانی دوم مجددا تحت کنترل آمریکا درآمد . بعد از جنگ جهانی دوم تجهیزاتی در این جزیره تعبیه گشت و جزیره ی ویک به یک توفقگاه و محل سوخت گیری وسائط نقلیه ای که از اقیانوس آرام گذر می کنند تبدیل شد . در سال 1974 آمریکا یک باند فرودگاه به منظور تمرین های هوایی نظامی در این جزیره ساخت . تمام فعالیت های جاری در این جزیره در 16 آگوست 2006 و با نزدیک شدن طوفان عظیم ایوک ( Typhoon IOKE ) که در طبقه بندی طوفان ها حائز رتبه ی 5 یا بسیار مخرب است ، به حالت تعلیق درآمد و همه ی پرسنل نظامی آمریکا این جزیره را تخلیه کردند .این طوفان پس از چند روز به این جزیره رسید و با سرعت بیش از 250 کیلومتر در ساعت و پدید آوردن امواجی به ارتفاع متجاوز از 6 متر خسارات زیادی را به امکانات مستقر در جزیره وارد آورد . پس از فروکش کردن طوفان در سپتامبر 2006 نیروی هوایی آمریکا به این جزیره بازگشت و مشغول ترمیم و بازسازی خرابی های ناشی از طوفان شد . جزیره ی ویک توسط آژانس دفاع موشکی آمریکا اداره می گردد و وظیفه ی دفاع از آن نیز بر عهده ی نیروی هوایی آمریکا می باشد . جزایر مارشال نیز مدعی مالکیت این جزیره است .



* در جزیره ی ویک لوح یادبودی از ملاقات هری ترومن ( Harry Truman ) رئیس جمهور سابق آمریکا با ژنرال داگلاس مک آرتور ( General Douglas MacArthur ) فرمانده ی ارشد سابق ارتش آمریکا در جنگ جهانی دوم وجود دارد .


پرچم غیر رسمی :





نقشه :






----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



جزیره ی هاولند ( Howland Island ) واقع است در شمال جزایر فونیکس ، شرق کریباتی و شمال غرب جزیره ی بیکر . مساحت جزیره ی هاولند 1.6 کیلومتر مربع می باشد . در حال حاضر در این جزیره انسانی زندگی نمی کند . جزیره ی هاولند در اوایل قرن نوزدهم توسط آمریکا کشف شد . این جزیره در ابتدا و به سال 1857 میلادی مورد ادعای آمریکا قرار گرفت ، پس از آن شرکت های آمریکایی و بریتانیایی به منظور استحصال گوانو " Guano " ( کود چلغوز ) در جزیره ی هاولند مشغول فعالیت شدند . فار دریایی " ارهارت لایت " ( Earhart Light ) * در نیمه ی غربی ساحل جزیره واقع شده است ، تقریبا نیمی از این فار دریایی در جریان جنگ جهانی دوم تخریب شد اما دوباره بازسازی شد . حدود 30 غیر نظامی آمریکایی در سال 1942 و وقوع جنگ جهانی دوم به علت حملات هوایی و دریایی ژاپنی ها مجبور به ترک جزیره شدند . در حال حاضر مسئولیت اداره ی این جزیره بر عهده ی پناهگاه ملی حیات وحش آمریکا ( National Wildlife Refuge ) می باشد .


* نام این جزیره یادآور دختر جوان و تازه کار خلبانی به نام آملیا ارهارت ( Amelia Earhart ) است که در سال 1937 با هواپیمای تک موتوره اش جزایر هاوایی را به مقصد جزیره ی هاولند ترک کرد ، در حوالی جزیره ی هاولند ناگهان ارتباط رادیویی آملیا و هواپیمایش با برج مراقبت قطع شد ، از آن پس به بعد هیچ اثری از آملیا ، جسدش و یا لاشه ی هواپیما پیدا نشد . تاکنون که بیش از 70 سال از این واقعه می گذرد راز ناپدید شدن اسرارآمیز آملیا و هواپیمای او هیچگاه کشف نشده است .







----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



جزیره ی جارویس ( Jarvis Island ) واقع است در اقیانوس آرام جنوبی و جنوب جزیره ی کینگمن . مساحت جزیره ی جارویس 5.4 کیلومتر مربع است . در حال حاضر کسی در جزیره ی جارویس زندگی نمی کند . جزیره ی جارویس در سال 1821 توسط بریتانیا کشف شد . این جزیره ی خالی از سکنه در سال 1858 ضمیمه ی آمریکا شد . ولی در سال 1879 بار دیگر به حال خود رها شد ، در سال 1889 بریتانیا باز هم کنترل جزیره را به دست گرفت ولی پس از چندی بریتانیا باز هم این جزیره را رها کرد . در سال 1935 آمریکا مجددا جزیره ی جارویس را مال خود کرد و تاکنون نیز این جزیره تحت تسلط آمریکا می باشد . در سال 1935 آمریکا در ضلع غربی جزیره مکانی به نام میلرزویل ( Millersville ) احداث نمود که از آن به عنوان ایستگاه هواشناسی استفاده می شود . در سال 1957 که به نام " سال بین المللی ژئوفیزیک " ( International Geophysical Year ) نام گذاری شده بود به این جزیره سفر کردند و پس از چندی در سال 1958 جزیره ی جارویس را ترک گفتند . چندی پیش در جزیره ی جارویس گربه های شکاری بسیار زیادی زندگی می کردند که بسیاری از پرندگان دریایی را شکار می کردند به طوری که جمعیت این پرندگان در این جزیره به شدت کاهش یافت ، مدتی بعد در سال 1983 تمامی گربه ها توسط گارد حیات وحش آمریکا جمع آوری و معدوم شدند . اکنون حفاظت از جزیره ی جارویس بر عهده ی پناهگاه حیات وحش ملی آمریکا که جزیی از دپارتمان داخلی ایالات متحده ی آمریکا است ، می باشد .






---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



جزیره ی پالمیرا یا پالمیرا آتول ( Palmyra Atoll ) واقع است در اقیانوس آرام شمالی ، جنوب جزیره ی کینگمن و شمال جزیره ی کریسمس . مساحت جزیره ی پالمیرا 11.9 کیلومتر مربع می باشد . در حال حاضر 4 تا 20 نفر از پرسنل منابع طبیعی و کارکنان حیات وحش آمریکا در این جزیره مستقر هستند . در سال 1802 کشتی کاپیتان ساول ( Captain Sawle ) پس از مواجهه با طوفان دریایی به طور کاملا اتفاقی به این جزیره رسید ، با ورود کاپیتان ساول به این جزیره ی ناشناخته ، او نام این جزیره را نام کشتی خود " پالمیرا " ( Palmyra ) گذاشت . جزیره ی پالمیرا در سال 1862 مورد ادعای پادشاهی هاوایی قرار گرفت . در سال 1898 جزیره ی پالمیرا ضمیمه ی مجمع الجزایر هاوایی شد ولی در سال 1959 از آن جدا شد . از ژانویه ی 2001 مسئولیت حفاظت از جزیره ی پالمیرا به عهده ی پناهگاه حیات وحش ملی آمریکا قرار داده شد .







---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


جزایر میدوی ( Midway Islands ) واقع است در اقیانوس آرام شمالی ، غرب هاوایی و شمال جزیره ی ویک . مساحت جزایر میدوی 6.2 کیلومتر مربع می باشد . در حال حاضر حدود 40 تن از کارکنان سرویس آبزیان و حیات وحش آمریکا در این جزایر مستقر هستند . جزایر میدوی اولین بار در 5 جولای 1859 توسط کاپیتان نیک بروکز ( Captain. Nick Brooks ) که با کشتی خود " گامبیا " ( Gambia ) از آبهای اقیانوس پاسیفیک عبور می کرد ، کشف شد . در ابتدا نام این جزیره " میدل بروک آیلندز " ( Middle Brook Islands ) بود و سپس به جزایر میدوی تغییر نام یافت . شاید وجه تسمیه ی " جزایر میدوی " یا نیمه ی راه ، این باشد که این جزایر دقیقا در میانه ی اقیانوس پاسیفیک و در نیمه ی راه هاوایی تا نیوزیلند واقع شده اند . آمریکا در سال 1867 مالکیت جزایر میدوی را از آن خود کرد . اولین تجهیزات در سال 1903 به جزایر میدوی آورده شد . از سال 1935 تا 1947 به مدت 12 سال با راه اندازی دو باند فرودگاه در دو جزیره ی مهم جزایر میدوی به نام " جزیره ی سند " ( Sand Island ) و " جزیره ی شرقی " ( Eastern Island ) از آن به عنوان جایگاه سوختگیری برای هواپیماها استفاده شد . به دنبال جنگ جهانی دوم ، ژاپنی ها جزایر میدوی را در سال 1941 اشغال نمودند ، پس از آن ارتش آمریکا برای بازپس گیری جزایر میدوی وارد عمل شد و با بیرون راندن قوای ژاپنی بار دیگر کنترل جزایر میدوی را در دست گرفت . پس از جنگ جهانی دوم تا سال 1993 از جزایر میدوی به عنوان ایستگاه نیروی دریایی آمریکا استفاده می شد . در سال 1993 این ایستگاه تعطیل و جزایر میدوی تحت تسلط پناهگاه ملی حیات وحش آمریکا درآمد . از سال 1996 تا سال 2001 بازدید از جزایر میدوی برای عموم آزاد شد . ولی از آن پس جزایر میدوی باز دیگر به طور موقت بسته شد ( ورود افراد متفرقه به بیشتر جزایر تحت تسلط آمریکا فقط با اجازه ی رسمی از دولت آمریکا میسر است )







--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جزیره ی بیکر ( Baker Island ) واقع است در شرق جزیره هاولند ، شمال جزایر فونیکس و غرب کریباتی . مساحت جزیره ی بیکر 1.6 کیلومتر مربع می باشد . جزیره ی بیکر خالی از سکنه است . کل مساحت جزیره ی بیکر فقط 405 جریب است ولی 300 هزار جریب نیز در زیر آب قرار دارد . جزیره ی بیکر در سال 1857 تحت تسلط آمریکا قرار گرفت ، در نیمه ی دوم قرن 19 میلادی دو شرکت آمریکایی و بریتانیایی مشترکا کار استحصال گوانو را از معادن جزایر بیکر آغاز کردند ، در سال 1935 تلاش هایی برای تحت تسلط در آوردن جزیره ی بیکر توسط بریتانیا و آمریکا انجام شد ، به ویژه اینکه جزیره ی بیکر در مجاورت جزیره ی هاولند قرار دارد ، حتی تعدادی نیز به جزیره مهاجرت کردند ، با شروع جنگ جهانی دوم جزیره ی بیکر کاملا تخلیه شد ، از آن زمان تاکنون نیز کسی در جزیره ی بیکر زندگی نمی کند ، یک فار دریایی ( برج دیدبانی ) نیز در قسمت غربی جزیره وجود دارد . حراست از جزیره ی بیکر بر عهده ی پناهگاه ملی حیات وحش آمریکا می باشد که سالیانه به این جزیره سرکشی می کند .






-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جزیره ی جانسون یا " جانسون آتول " ( Johnson Atoll ) واقع است در اقیانوس آرام شمالی ، 1400 کیلومتری جنوب غرب هاوایی ، جنوب شرق جزایر میدوی و شمال جزیره نمای کینگمن . مساحت جزیره ی جانسون 6.8 کیلومتر مربع می باشد . در حال حاضر حدود 300 نظامی آمریکایی و 1000 تن از پرسنل پیمانکار غیرنظامی در جزیره ی جانسون مستقر هستند . جزیره ی جانسون به طور تصادفی توسط " کاپیتان جوزف پیرپوینت " ( Captain Joseph Pierpoint ) که با کشتی خود " سالی " ( Sally ) در حال عبور از اقیانوس آرام شمالی بود ، کشف شد . در سال 1807 " ستوان ویلیام اسمیت " ( Lieutenant. William Smith ) که سوار بر کشتی خود " اچ ام اس کورن ولیس ( HMS Cornwallis ) در مدت کوتاهی در جزیره اقامت داشت ، نام کاپیتان کشتی اش را " چارلز . جی . جانسون " ( Charles J. Johnson ) بر این جزیره نهاد . در سال 1962 آمریکا آزمایشات هسته ای خود را در جزیره ی جانسون آغاز کرد . طی سالهای اخیر ژنراتورهایی برای تامین برق پرسنل نظامی و پیمانکاران غیر نظامی ساکن جزیره در جزیره ی جانسون راه اندازی شده است ، همچنین هر ماه هواپیماهایی نیز خورد و خوراک و مایحتاج ساکنان جزیره را وارد می کنند .






------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


جزیره نمای کینگمن یا صخره ی دریایی کینگمن " کینگمن ریف " ( Kingman Reef ) واقع است در اقیانوس آرام شمالی ، شمال جزیره ی پالمیرا و جنوب جزیره ی جانسون . جزیره نمای کینگمن 1 کیلومتر مربع وسعت دارد . جزیره نمای کینگمن در 29 نوامبر 1853 توسط کاپیتان ، " دبلیو . ای . کینگمن ( W.E. Kingman ) که با کشتی آمریکایی " شوتینگ استار " ( Shooting Star ) در حال گذر از اقیانوس آرام بود کشف شد . جزیره نمای کینگمن در سال 1922 ضمیمه ی آمریکا شد . هیچ گیاهی در این جزیره نما نمی روید زیر سطح جزیره ی نمای کینگمن کاملا مماس با آب است و خاک به اندازه ی کافی برای رشد و نمو گیاه وجود ندارد ، همچنین هیچ نوع جانوری نیز در این جزیره نما زندگی نمی کند ، تنها موجودات زنده ، آبزیان دریایی هستند . در 18 ژانویه ی سال 2001 مسئولیت حفاظت از جزیره نمای کینگمن به عهده ی پناهگاه حیات وحش ایالات متحده ی آمریکا قرار گرفت .




 
نوشته شده توسط جهان شناس در 19:27 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

جزیره کریسمس

جزیره ی کریسمس ( Christmas Island ) این جزیره واقع است در جنوب شرق آسیا ، اقیانوس هند و جنوب اندونزی و جزیره جاوه . مساحت جزیره کریسمس 135 کیلومتر مربع و جمعیت آن 1402 نفر می باشد . پایتخت کریسمس شهر ستلمنت ( The Settlement ) می باشد که بیشتر جمعیت جزیره در این شهر زندگی می کنند . بلندترین نقطه جزیره کریسمس ، موری هیل ( Murray Hill ) با 361 متر ارتفاع در مرکز جزیره واقع شده است . جزیره کریسمس در سال 1643 میلادی توسط یک کاپیتان انگلیسی به نام ، ویلیام مینورز ( William Mynors ) کشف شد ، وجه تسمیه این جزیره به این خاطر است که کاپیتان مینورز این جزیره را دقیقا در روز 25 دسامبر برابر با روز کریسمس کشف کرد . جزیره کریسمس در سال 1888 ضمیمه استعمار بریتانیا شد و استخراج فسفات از معادن فسفات این جزیره در سال 1890 آغاز شد . بریتانیا در 1 اکتبر 1958 وظیفه کنترل و اداره ی جزیره کریسمس را به استرالیا واگذار کرد . بیش از دو سوم جزیره به عنوان پارک ملی شناخته می شود . نژاد 70 % ساکنان جزیره کریسمس چینی ، 20 % اروپایی و 10 % مالایایی است ، همچنین دین 36 % از جمعیت جزایر کریسمس بودایی ، 25 % مسلمان و 18 % نیز مسیحی می باشد . واحد پول جزایر کریسمس دلار استرالیا با واحد جزء سنت نام دارد . زبان رسمی در جزیره کریسمس ، انگلیسی است همچنین زبانهای چینی و مالایایی نیز در جزیره کاربرد دارد . فرماندار جزیره آقای نیل لوکاس ( Neil Lucas ) نام دارد که از 30 ژانویه 2006 از جانب دولت استرالیا به عنوان فرماندار این جزیره انتخاب شد . معادن فسفات تنها فعالیت اقتصادی مهم اهالی جزیره کریسمس است ، در دسامبر 1987 دولت استرالیا این معادن را بست ولی مجددا در سال 1991 معادن فسفات را بازگشایی کرد . ماهیگیری از دیگر راههای تامین معاش مردم جزیره کریسمس می باشد .









جزیره کریسمس از مستعمرات استرالیا به شمار می رود و فاقد تقسیمات سیاسی است .






نوشته شده توسط جهان شناس در 19:25 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

جزیره توکلائو

توکلائو ( Tokelau ) واقع است در اقیانوس آرام جنوبی ، شرق توالوو ، شمال ساموآ و جنوب جزایر فونیکس . توکلائو پایتخت ندارد و هر سه مجمع الجزایر ، " آتافو " ( Atafu ) ، " فاکائوفو " ( Fakaofo ) و " نوکُننونو ( Nukunonu ) دارای دستگاه اداری جدا می باشند . مساحت توکلائو 10 کیلومتر مربع و جمعیت آن 1449 نفر است . توکلائو به معنی شمال یا شمال شرق می باشد . توکلائو در سال 1829 توسط بریتانیا کشف شد ، این جزیره در سال 1889 به صورت تحت الحمایه ی بریتانیا درآمد ، بعد از 60 سال تخت الحمایگی بریتانیا ، در سال 1948 کنترل جزیره ی توکلائو به نیوزیلند واگذار شد ، در همین سال نیوزیلند به ساکنان توکلائو تابعیت نیوزیلندی داد . در 17 اکتبر 2006 میلادی ، دیوید پیتون ( David Payton ) به عنوان فرماندار و در فوریه ی 2007 نیز کورزا ناسائو ( Kuresa Nasau ) به سمت رئیس دولت در توکلائو انتخاب شدند . اکثریت نژاد مردم توکلائو را پولینزیایی تشکیل می دهند . همچنین دین 70 % توکلائویی ها پروتستان و 28 % کاتولیک است . زبان رسمی توکلائو انگلیسی است ، همچنین زبانهای توکلائویی و پولینزیایی نیز رایج است . واحد پول توکلائو ، دلار نیوزیلند با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . مهمترین صادرات توکلائو را نارگیل و ماهی تشکیل می دهند ، از دیگر صادرات توکلائو می توان به انبه ، موز و صنایع دستی اشاره کرد .




توکلائو فاقد پرچم است ، برای معرفی این جزیره از پرچم نیوزیلند استفاده می شود :










یک مادر و دختر ساکن توکلائو با پوشش سنتی :







توکلائو از مستعمرات نیوزیلند بوده و فاقد تقسیمات کشوری است .



نوشته شده توسط جهان شناس در 19:25 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

جزیره نیئو

نیئو ( Niue ) * جزیره ای است واقع در اقیانوس آرام جنوبی ، 600 کیلومتری جنوب شرق ساموآ ، شمال پولینزیای فرانسه ، غرب جزایر کوک و شرق تونگا . پایتخت نیئو ، شهر آلوفی ( Alofi ) با 950 نفر جمعیت می باشد . مساحت نیئو 260 کیلومتر مربع و جمعیت آن 1492 نفر می باشد . از مهمترین شهرهای نیئو می توان به موتالائو ، هیکوتاواکه ، لاکپا ، لیکو و آواتله اشاره کرد . کاپیتان جیمز کوک ( James Cook ) دریانورد بریتانیایی در ژوئن 1774 برای نخستین بار وارد این جزیره شد . او به محض ورود مردان مهیب و ترسنانیققا ملبس به لباس های عجیب و ظاهری خشن و نیزه به دست مشاهده کرد که پس از یک درگیری مختصر و کوتاه مدت با او و خدمه ی کشتی اش ، از جزیره فرار کردند ، پس از آن کاپیتان کوک این جزیره را ، ساوج آیلند " جزیره ی وحشی " ( Savage Island ) نام نهاد . از آن پس این جزیره تحت کنترل بریتانیا درآمد ، در 6 فوریه 1840 ، پیمان وایتانگی ( Treaty of Waitangi ) بین بریتانیا و نیوزیلند منعقد شد که به موجب آن مسئولیت اداره ی این جزیره به نیوزیلند واگذار شد ، بعد از این واقعه نام این جزیره به " جزیره ی نیئو " تغییر پیدا کرد . در 19 اکتبر 1974 جزیره ی نیئو از طرف نیوزیلند دارای خودمختاری داخلی شد ولی سیاست خارجی آن کماکان در کنترل نیوزیلند باقی ماند . در سال 2004 طوفان شدیدی جزیره ی نیئو را درنوردید که خسارات زیادی را به نیئو وارد ساخت . در سال 2006 میلادی ، استرالیا ، نیوزیلند و نیئو یک صندوق سپرده ی مشترک راه اندازی کردند که عواید بلندمدت آن صرف توسعه ی اقتصاد جزیره ی نیئو شود . از دهه ی هفتاد به بعد جمعیت نیئو رو به کاهش گذاشت ، جمعیت این جزیره در سال 1966 ، 5 هزار و 200 نفر بود که در سال 2007 به تنها 1492 تن رسید ، دلیل این کاهش جمعیت ، مهاجرت تعداد زیادی از اهالی جزیره ی نیئو به نیوزیلند بود ( نیوزیلند در 2400 کیلومتری جنوب غرب جزیره ی نیئو واقع شده است ) . در 23 آگوست 2006 ، آناند ساتیاناند ( Anand Satyanand ) به عنوان فرماندار و در 1 می 2002 میلادی نیز یانگ ویویان ( Young Vivian ) به سمت نخست وزیر نیئو انتخاب شدند ، در انتخابات نخست وزیری سال 2002 ، یانگ ویویان با کسب 85 % آرا مقتدرانه نخست وزیر جزیره ی نیئو شد ، رقیب او در این انتخابات ، اولاف یاکوبسن ( O'Love Jacobsen ) بود که فقط 15 % آرا را از آن خود کرد . نژاد 78 % مردم نیئو را نیئویی ، 10 % را سایر جزیره نشینان پاسیفیک ، 4 % را اروپایی ، 3 % را دورگه و 1 % را نیز آسیایی تشکیل می دهند ، همچنین دین 61 % نیئویی ها ، اکالزیای نیئویی ، 8 % را لتر دی ساینتس ، 7 % را کاتولیک و 1 % را ادونتیست روز هفتم دربر می گیرند . زبان رسمی جزیره ی نیئو ، انگلیسی است ، ولی زبانهایی همچون نیئویی ، پولینزیایی ، تونگایی و ساموآیی نیز رواج دارد . واحد پول جزیره ی نیئو ، دلار نیوزیلند با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . به دلیل حاصلخیز بودن خاک جزیره ی نیئو عمده صادرات این جزیره را محصولات کشاورزی تشکیل می دهند که از آن جمله می توان به نارگیل ، میوه ی گل ساعت ، لیموترش ، گیاه گوش فیل ( مخصوص نواحی گرمسیری ) ، سیب زمینی هندی ، نشاسته ، سیب زمینی شیرین همچنین عسل اشاره کرد . از مهمترین صنایع نیئو نیز توریسم و ماهیگیری هستند .








* علت انتخاب نام " نیئو " برای این جزیره و معنای آن ، مبهم است و مشخص نیست .



* آیا می دانستید جزیره ی نیئو ( Niue ) ، بزرگترین جزیره ی مرجانی دنیا است ؟



* جزیره ی نیئو شامل دو بخش مجزا می باشد ، قسمت شمالی آن ، موتو ( Motu ) نام دارد و قسمت جنوبی آن تافیتی ( Tafiti ) می باشد .



* آیا می دانستید در فرهنگ بومی جزیره ی نیئو هیچکس حق ازدواج با فردی بیرون از طایفه و نژاد خود را ندارد ؟! که به آن " درون همسری " ( Endogamy ) می گویند .




چند دختر بچه ملبس به اونیفورم مدرسه در حال قدم زدن در خیابانی در شهر آلوفی ، جزیره ی نیئو ( تحصیل برای کودکان 5 تا 14 سال در جزیره ی نیئو اجباری و رایگان است ) :









جزیره ی نیئو از مستعمرات نیوزیلند بوده و فاقد تقسیمات کشوری است .



نوشته شده توسط جهان شناس در 19:24 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

جزایر کوک

جزایر کوک ( Cook Islands ) واقع است در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی ، غرب جزایر پولینزیای فرانسه ، شرق تونگا و جنوب غرب ساموآ ی آمریکا . پایتخت جزایر کوک ، شهر آواروآ ( Avarua ) با 10 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت جزایر کوک 236.7 کیلومتر مربع و جمعیت آن 21 هزار و 750 نفر است . جزایر کوک به صورت مجمع الجزایر بوده و از بیش از 120 جزیره تشکیل شده است که مهمترین آنها ، راروتونگا ( Rarotonga ) ، آیتوتاکی ( Aitutaki ) ، راکاهانگا ( Rakahanga ) ، پوکاپوکا ( Pukapuka ) و پالمرستون ( Palmerston ) نام دارند . دیرینه شناسان و باستان شناسان ردپایی از وجود انسان در 4 قرن پیش از میلاد را در جزایر کوک ، کشف کرده اند . تاریخ شفاهی راراتونگا ( مهمترین جزیره از مجمع الجزایر کوک و تنها جزیره قابل سکنی جزایر کوک ) به حدود 1400 سال پیش باز می گردد . اولین اروپایی در سال 1595 به این جزایر رسید ، دریانورد اسپانیایی به نام " آلوارو دی مندانا " ( Alvaro de Mendana ) با توقف کوتاه مدتی در جزیره ی شمالی پوکاپوکا به راه خود ادامه داد . در سال 1606 دریانورد دیگر اسپانیایی به نام پدرو فرناندز دی کویروس ( Pedro Fernandez de Quirَs ) به دیگر جزیره ی شمالی یعنی راکاهانگا سفر کرد ، اقامت او نیز کوتاه مدت بود . و اما کاپیتان جیمز کوک ( Captain. James Cook ) دریانورد انگلیسی اولین اروپایی بود که این جزیره را به طور کامل و دقیق کشف کرد ، کاپیتان کوک در سال 1773 به این جزایر رسید و در سال 1777 به کشورش بازگشت ، او در طول این 4 سال اقامتش در مجمع الجزایر کوک ، کلیه ی جزایر ناشناخته را کشف نمود . در سال 1835 در اولین اطلسی که از جزایر اقیانوس آرام جنوبی تهیه شد ، این جزایر به نام " جزایر کوک " به ثبت رسید و امروزه نیز به همین نام خوانده می شود ، در آن زمان ، جزایر شمالی با نام های جزایر پنرین ( Penrhyn Islands ) و جزایر مانی هیکی (Manihiki Islands ) نامیده می شد . پای مبلغین مسیحی در قرن 19 میلادی به این جزایر باز شد که نقش عمده ای در تحول فرهنگ و مذهب جزیره نشینان برجای گذاشت ، با این حال مبلغین هیچ اقدامی به منظور ریشه کن کردن فرهنگ های بومی مردم جزیره انجام ندادند . اولین ملبغ مسیحی که به جزایر کوک سفر کرد ، کشیشی به نام " جان ویلیامز " ( Reverend John Williams ) از جامعه ی مبلغین مسیحی لندن بود که در سال 1821 وارد جزیره ی آیتوتاکی شد . هرچند تاثیر مبلغان مسیحی بر دیگر جزایر اقیانوس آرام جنوبی نیز بسیار ملموس بود ، دیگر مبلغین مسیحی در سال 1823 از جزایر سوسایتی ( پولینزیای فرانسه ) وارد جزیره ی راروتونگا شدند . در سال 1888 بریتانیا به تلافی ادعای مالکیت فرانسه بر پولینزیا ( همسایه ی غربی جزایر کوک ) رسما تحت الحمایگی جزایر کوک را اعلام کرد ، پس از آن شمار مستعمرات بریتانیا در اقیانوس آرام جنوبی به طرز فراینده ای رشد یافت . در سال 1900 نیوزیلند ، راروتونگا و سایر جزایر عمده ی مجمع الجزایر کوک را ضمیمه ی خود ساخت ، نیوزیلند چند سال بعد دیگر جزایر شمالی آن را نیز مال خود کرد . در سال 1965 جزایر کوک ، حق خودمختاری در امور داخلی را به دست آورد ولی هنوز دفاع و سیاست خارجی آن ، تحت کنترل نیوزیلند است . آلبرت هنری (Albert Henry ) که رهبر حزب جزایر کوک ( Cook Islands Party ) بود ، نقش مهمی در جنبش های استقلال طلبانه ی جزایر کوک داشت . آلبرت هنری در سال 1968 نخست وزیر شد ، در سال 1974 او حائز رتبه ی " شوالیه " گشت ولی چندی بعد این درجه ی فسخ شد . در سال 1980 او را به فساد متهم کردند . آلبرت هنری در سال 1981 درگذشت . دکتر توماس دیویس ( Dr. Thomas Davis ) از حزب دموکرات ، نخست وزیر بعدی جزایر کوک بود . چندین سال جزایر کوک گرفتار بی ثباتی سیاسی بود ، نخست وزیر ظرف مدت کوتاهی تغییر می کرد و فرد دیگری جایگزین او می شد ، از مهمترین نخست وزیر های این دوره می توان به ، جفری هنری و هنری نفو اشاره کرد . در 14 دسامبر 2004 ، جیم ماروری (Jim Marurai ) نخست وزیر جزایر کوک شد .نژاد 87 % مردم جزایر کوک مائوری های جزایر کوک و 5 % نیز پولینزیایی می باشند ، همچنین دین 55 % ساکنان جزایر کوک ، انگلیکان ، 16 % کاتولیک ، 8 % ادونتیست روز هفتم ، 3 % کلیسای لتر دی ساینت و 5 % پروتستان هستند . زبان رسمی جزایر کوک ، انگلیسی است همچنین زبان مائوری نیز رایج است . واحد پول جزایر کوک ، دلار نیوزیلند با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . از مهمترین صادرات جزایر کوک می توان به ، نارگیل ، انبه ، مرکبات تازه و کنسرو شده ، ماهی ، صدف و پوشاک اشاره کرد . توریسم نیز از مهمترین صنایع جزایر کوک به شمار می رود .











کلبه های ساخته شده از کاه و چوب و برگ درختان در یک خیابان در اورشلیم جدید ، آیتوتاکی ( Aitutaki ) جزایر کوک . ( این خانه های بومی در زبان محلی مردم جزایر کوک " کیکائو " ( Kikau ) نامیده می شوند ) :







یک مغازه ی روستایی در آروتانگا ( Arutanga ) ، جزایر کوک .( این نوع مغازه ها نیازهای مردمان بومی و توریست ها را تامین می کنند و سهم زیادی در اقتصاد جزایر کوک دارند ) :







زنی در حال برانداز یک قالی ، آواروآ ، جزایر کوک :









جزایر کوک از مستعمرات نیوزیلند بوده و فاقد تقسیمات کشوری است .




نوشته شده توسط جهان شناس در 19:24 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

جزیره پیتکایرن

جزیره ی پیتکایرن ( Pitcairn Island ) واقع است در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی و جنوب غرب پولینزیای فرانسه و جنوب شرق مجمع الجزایر توآموتو ( Tuamotu Archipelago ) . پایتخت جزیره ی پیتکایرن شهر آدامز تاون ( Adamstown ) است . مساحت جزیره ی پیتکایرن 47 کیلومتر مربع و جمعیت آن فقط 48 تن می باشد ، این جزیره تا سال 2003 ، 49 نفر جمعیت داشت که در این سال پیرمردی پیتکایرنی در سن 88 سالگی به واسطه ی کهولت سن درگذشت ، در حال حاضر هر 48 نفر ساکن جزیره ی پیتکایرن در شهر آدامز تاون زندگی می کنند . از مهمترین جزایر پیتکایرن می توان به ، خود جزیره ی پیتکایرن ، هندرسون (Henderson ) ، دوسی (Ducie ) و جزیره ی اونو ( Oeno ) اشاره کرد ( به جز پیتکایرن ، همگی خالی از سکنه هستند ) . جزایر پیتکایرن اولین مستعمره ی بریتانیا در قاره ی اقیانوسیه بود که که در سال 1838 به مستعمره ی این کشور بدل شد . جزیره ی پیتکایرن به وسیله ی کمیسیونر عالی بریتانیا در نیوزیلند به عنوان قسمت تابعه ی بریتانیا اداره می شود . هرچند به وسیله ی فرماندار و شورای منطقه ای جزایر پیتکایرن نیز تصمیماتی اتخاذ می گردد . این جزیره در سال 1767 توسط کاپیتان فیلیپ کارترت ( Capt. Philip Carteret ) افسر نیروی دریایی بریتانیا کشف و برای نخستین بار به نام خودش ( جزیره ی کارترت ) خوانده شد ، پس از آن روبرت پیتکایرن (Robert Pitcairn ) که یکی از دانشجویان دانشگاه نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود به این جزیره سفر کرد ، او نیز نام خود را بر این جزیره نهاد . شاید او هرگز فکرش را هم نمی کرد که بدین وسیله نامش تا ابد پایدار بماند . جزیره ی پیتکایرن در سال 1790 زیستگاه یاغیان کشتی بونتی ( Bounty ) و همراهان اهل تاهیتی آنان شد ، هرچند این جزیره پیش از این نشانه هایی از سکنی گزیدن مهاجران پولینزیایی را به خود دیده بود ، گمان می رود نیمی از ساکنان فعلی جزیره ی پیتکایرن نیز از نسل همان مهاجران پولینزیایی باشند . در آوریل 2006 میلادی جورج فرگوسن George Fergusson ) ) به عنوان فرماندار جزیره ی پیتکایرن انتخاب شد . حدود نیمی از نژاد جزیره ی پیتکایرن حاصل ازدواج یاغیان بونتی و زنان اهل تاهیتی آنها و نیمی دیگر را مهاجران پولینزیایی تشکیل می دهند ، همچنین دین 100 % یا کل جمعیت جزیره پیتکایرن ، ادونتیست روز هفتم می باشد . زبان رسمی جزیره ی پیتکایرن ، انگلیسی است ، در کنار زبان انگلیسی ، زبان پیتکایرنی ( ترکیبی از لهجه ی انگلیسی و لهجه ی تاهیتی ) نیز رواج دارد . واحد پول جزیره ی پیتکایرن ، دلار نیوزیلند با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . از مهمترین صادرات جزیره ی پیتکایرن ، می توان به ، عسل ، صنایع دستی و مُهر پستی نام برد ، هرساله کمک های اقتصادی ای نیز از طرف اتحادیه ی اروپا به جزیره ی پیتکایرن تعلق می گیرد . از مهمترین صنایع جزیره ی پیتکایرن می توان به صنایع پرورش زنبور عسل و توریسم اشاره کرد .











· آیا می دانستید فقط 15 مرد بالغ در جزیره ی پیتکایرن به فعالیت های اقتصادی مشغولند ؟ بقیه ی جمعیت جزیره ی پیتکایرن را زنان ، کودکان و سالخوردگان تشکیل می دهند ، البته زنان نیز با تولید صنایع دستی سهمی در چرخه ی اقتصاد جزیره ی پیتکایرن ایفا می کنند .


· آیا می دانستید جزیره ی پیتکایرن فاقد هرگونه بندر یا ساحل طبیعی است ؟ به همین دلیل ، هنگام تخلیه ی بار ، کشتی ها به علت اینکه نمی توانند پهلو گیری کند ، مجبورند با فاصله ی چند مایلی از جزیره لنگر بیندازند .





جزیره ی پیتکایرن از مستعمرات ماوراء بحار بریتانیا بوده و فاقد تقسیمات کشوری است .




نوشته شده توسط جهان شناس در 19:23 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

جزیره نورفولک

جزیره ی نورفولک ( Norfolk Island ) واقع است در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی ، شمال نیوزیلند ، شرق استرالیا و جنوب کالدونیای جدید . پایتخت جزیره ی نورفولک ، شهر کینگستون ( Kingston ) با 1100 نفر جمعیت می باشد . مساحت جزیره ی نورفولک 34.6 کیلومتر مربع و جمعیت آن 2 هزار و 114 نفر است . از مهمترین شهرهای جزیره ی نورفولک می توان به بارنت پاین و کاسکید اشاره کرد . جزیره ی نورفولک در سال 1774 به وسیله ی کاپیتان جیمز کوک ( Capt. James Cook ) ، دریانورد انگلیسی کشف شد . جزیره ی نورفولک دارای پوشش گیاهی انبوه از درختان کاج است ، این درختان کاج ، از خانواده ی درختان کاج " همیشه سبز آرائوکاریا " ( Evergreens of the Araucaria ) می باشد . در سال 1780 بریتانیا مدعی مالکیت این جزیره شد ، دریانوردان انگلیسی با استفاده از درختان کاج جزیره ی نورفولک برای کشتی هایشان دکل می ساختند . طی سالهای 1788 تا 1855 بریتانیا در جزیره ی نورفولک زندانی احداث کرد که بعضی از افراد را پس از تبعید به جزیره ی نورفولک در انجا زندانی می کرد . در سال 1856 با برچیده شدن زندان ، زندانیان آزاد شدند و قسمتی از آنها که از نوادگان یاغیان بونتی ( Bounty Mutineers ) بودند از جزیره ی پیتکایرن به نورفولک انتقال داده شدند . جزیره ی نورفولک در سال 1844 ضمیمه ی تاسمانیا شد و در سال 1896 به صورت تابعه ی نیو ساوت ویلز درآمد . جزیره ی نورفولک در سال 1913 به مشترک المنافع استرالیا واگذار شد . بسیاری از بازماندگان زندانیان سابق این جزیره در نورفولک شروع به احداث ساختمان کردند و در پیشرفت صنایع و توریسم جزیره همکاری کردند . در قسمت جنوبی جزیره ی نوفولک ذخائر گاز فراوان وجود دارد . بریتانیا در سال 1979 به جزیره ی نورفولک خود مختاری داد . در 1 نوامبر 2003 ، گرانت تامبلینگ ( Grant Tambling ) به عنوان فرماندار جزیره ی نورفولک از جانب بریتانیا منصوب شد . نژاد ساکنان جزیره نورفولک را ، بازماندگان یاغیان بونتی ، استرالیایی ، نیوزیلندی و پولیزنیایی تشکیل می دهند ، همچنین دین 34 % اهالی جزیره ، انگلیکان ، 11 % کاتولیک ، 11 % کلیسای متحد استرالیا و 2 % ادونتیست روز هفتم می باشد . زبان انگلیسی ، زبان رسمی جزیره ی نورفولک به شمار می رود . واحد پول جزیره ی نورفولک ، دلار استرالیا با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . از مهمترین صادرات جزیره ی نورفولک ، بذر درخت کاج ، بذر درخت کنتیا و میوه و سبزیجات می باشد . توریسم از مهمترین صنایع در جزیره ی نورفولک به حساب می آید .


تصویر درخت کاج در پرچم جزیره ی نورفولک حاکی از وفور این درخت در جزیره ی نورفولک است :










جزیره ی نورفولک از مستعمرات استرالیا بوده و فاقد تقسیمات کشوری است .




نوشته شده توسط جهان شناس در 19:21 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

پولینزیای فرانسه

پولینزیای فرانسه ( French Polynesia ) واقع است در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی ، جنوب جزایر کرولاین و شرق جزایر کوک . پایتخت پولینزیای فرانسه ، شهر پاپیتی ( Papeete ) واقع در جزیره ی تاهیتی با 30 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت پولینزیای فرانسه 4.167 کیلومتر مربع و جمعیت آن 279 هزار نفر می باشد . از مهمترین جزایر پولینزیای فرانسه می توان به مارکوئساس ، ماکاتیا ، گامبیه ، توآموتو ، جزایر سوسایتی ( تاهیتی ، موریا ) ، اوسترال و جزایر کلیپرتون اشاره کرد . جزایر پولینزیای فرانسه از حدود 118 جزیره و تپه ی دریایی تشکیل شده است . فرانسه در سال 1768 مالکیت خود را بر این جزایر اعلام کرد و در سال 1903 پولینزیا به صورت مستعمره ی فرانسه درآمد . در اوایل قرن بیستم جزایر پولینزیا به محلی برای آزمایشات هسته ای فرانسه تبدیل شد ، این آزمایشات عمدتا در تپه ی مرجانی موروروآ ( Atoll of Mururoa ) واقع در 1200 کیلومتری جنوب تاهیتی انجام می گرفت که تا سال 1966 ادامه داشت ، اعتراضات جهانی علیه آزمایشات زیر زمینی هسته ای فرانسه موجب شد تا فرانسه مکان آزمایشات را به جزیره ی دورافتاده ی فانگاتائوفا ( Fangataufa ) تغییر دهد . به منظور جبران خسارات ناشی از آزمایشات هسته ای که در بین سالهای 1995 تا 1996 در پولینزیا انجام شد ، فرانسه برای یک دوره ی ده ساله ، سالیانه مبلغ 194 میلیون دلار اختصاص داده است . اخیرا جنبش های استقلال طلبانه ای در پولینزیای فرانسه شکل گرفته است ، در سال 2004 ، فرانسه وضعیت پولینزیای فرانسه را از " سرزمین ماوراء بحار فرانسه ( French Overseas Territory ) به کشور ماوراء بحار ( Overseas Country ) تغییر داده است . طی چند سال گذشته نیز فرانسه به پولینزیای فرانسه خودمختاری بیشتر داده است . در سپتامبر 2005 ، خانم آن بوکوئه ( ( Anne Boquet به عنوان مامور عالی رتبه ی دولت فرانسه در پولینزیای فرانسه انتخاب شد ، در 13 سپتامبر 2007 ، اسکار تمارو (Oscar Temaru ) به عنوان رئیس جمهور پولینزیای فرانسه انتخاب شد ، تمارو در 27 ژانویه ی 2008 از سمتش استعفا داد و آنتونی گروس (Antony Geros ) جایگزین او شد . نژاد 78 % مردم پولینزیای فرانسه را ، پولینزیایی ، 12 % را چینی و 10 % را نیز فرانسوی تشکیل می دهند ، همچنین دین 54 % مردم پولینزیای فرانسه ، پروتستان ، 30 % کاتولیک و بقیه نیز بی دین هستند . زبان های فرانسوی و پولینزیایی دو زبان رسمی پولینزیای فرانسه هستند . واحد پول جزایر پولینزیای فرانسه ، فرانک با واحد جزء ( سانتیم ) نام دارد . صادرات جزایر پولینزیای فرانسه را انواع مروارید و صدف ، نارگیل و وانیل تشکیل می دهد .










مسافری در بالای سقف یک اتوبوس که از پاپیتی به تاهیتی می رود نشسته است . پاپیتی تنها مرکز شهری در پولینزیای فرانسه است :







نمایی از یک خانه ی روستایی در روستای رایواوا ( Raivavae ) ، پولینزیای فرانسه ( خانه های سنتی در پولینزیای فرانسه دارای یک اتاق خواب بزرگ تک نفره هستند همچنین فضای بازی نیز در آشپزخانه به منظور تهویه ی هوا وجود دارد ) :







یک خوک در حال بریان شدن به منظور پذیرایی از مهمانان در فستیوال آتوئونا ( Atuona ) در جزیره ی هیوا اوا ( Hiva Oa ) ، جزیره ی پولینزیای فرانسه ( روستاییان پولینزیای فرانسه معمولا در طول یک روز فقط یک باز آشپزی می کنند و از آن غذا زیاد درست می کنند تا در طول روز و شب از همان غذا استفاده کنند !!! ) :









جزایر پولینزیای فرانسه از مستعمرات فرانسه بوده و فاقد تقسیمات کشوری است .




نوشته شده توسط جهان شناس در 19:21 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

گوآم

گوآم ( Guam ) جزیره ای است واقع در اقیانوس آرام شمالی ، شرق فیلیپین ، شمال جزایر میکرونزی و جنوب غرب جزایر ماریانای شمالی . پایتخت گوام ، شهر آگانا یا هاگاتنا ( Agana , Hagatna ) با 1500 نفر جمعیت می باشد . مساحت گوام 541.3 کیلومتر مربع و جمعیت آن 173 هزار و 500 نفر است . گوآم بزرگترین جزیره از مجموعه جزایر ماریانا محسوب می شود . از مهمترین شهرهای گوآم می توان به مریزو ، آگات و تامونینگ اشاره کرد . گوآم از مستملکات پاسیفیک شمالی ایالات متحده ی آمریکا محسوب می شود . اولین بار دریانورد پرتغالی فردیناند ماژلان ( Ferdinand Magellan ) در سال 1521 میلادی گوآم را کشف نمود ( ماژلان اصالتا پرتغالی بود ولی در خدمت پادشاهی اسپانیا برای کشف سرزمین های جدید به سفر و اکتشاف می پرداخت ) . در سال 1565 اسپانیا ادعای مالکیت گوآم را مطرح کرد و در سال 1668 مردم گوآم را مجبور به پذیرش آیین کاتولیک کرد . از سال 1870 به بعد کم کم نفوذ آمریکایی ها در گوآم بیشتر و بیشتر شد ، در سال 1898 جنگی بین آمریکا و اسپانیا برای مالکیت جزیره ی گوآم درگرفت و در آن نیروی دریایی آمریکا پیروز و اسپانیایی ها تسلیم شدند . از سال 1899 تا سال 1949 آمریکایی ها ، گوآم را اداره می کردند ، البته بین سالهای 1941 تا 1944 در جریان جنگ جهانی دوم ، در برهه ی زمانی 3 ساله ای گوآم به دست ژاپنی ها افتاد ولی آمریکایی در تابستان 1944 میلادی گوآم را از ژاپنی ها بازپس گرفتند . در حال حاضر آمریکایی ها پایگاه های گسترده ای را در گوآم احداث کرده اند ، به طوری که عدوات ، تجهیزات و ساختمان های نیروی دریایی و نیروی هوایی آمریکا یک سوم از جزیره ی گوآم را اشغال کرده است . در 1 ژانویه ی 2007 دکتر مایکل کروز به سمت فرماندار و در 6 ژانویه ی 2003 نیز فلیکس کاماچو به عنوان رئیس دولت در گوآم انتخاب شدند . نژاد 37 % گوآمی ها ، چامورو ، 26 % فیلیپینی ، 11 % سایر جزیره نشینان پاسیفیک ، 6 % سفید ، 6 % آسیایی و 9 % نیز دورگه هستند ، همچنین دین 85 % مردم گوآم کاتولیک می باشد . زبان انگلیسی زبان رسمی و اداری گوآم به حساب می آید ، همچنین زبان های چامورو و فیلیپینی نیز رایج می باشد . واحد پول گوآم ، دلار آمریکا با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . صادرات گوآم عمدتا لوازم ساختمانی و ماهی هستند . از مهمترین صنایع گوآم نیز می توان به توریسم ، صنعت پالایش نفت و کشتیرانی اشاره کرد .











گوآم از مستعمرات ماوراء بحار ایالات متحده ی آمریکا بوده و فاقد تقسیمات کشوری است .




نوشته شده توسط جهان شناس در 19:20 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور ساموآ

ایالات مستقل ساموآ ی غربی ( Samoa Independent State of Western ) که با نام ساموآ شناخته می شود کشوری است واقع در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی ، شمال تونگا و شرق ولیس و فوتونا ، پایتخت این کشور شهر آپیا ( Apia ) با 38 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت ساموآ 2831 کیلومتر مربع و جمعیت آن 185 هزار نفر است . از شهرهای مهم ساموآ می توان به ، وایتله 5200 نفر ، فاله آسیو 3200 نفر ، وایله 3 هزار نفر و له آئووآ 2800 نفر اشاره کرد . بزرگترین و مهمترین جزایر کشور ساموآ ، آپولو ( Upolu ) و ساوای ( Savai'I ) نام دارند . نیوزیلند در زمان جنگ جهانی اول و در سال 1914 ، ساموآ را ضمیمه ی خود کرد و تا سال 1962 این کشور را اداره می کرد . ساموآ در 1 ژانویه ی 1962 از نیوزیلند اعلام استقلال کرد . پس از استقلال در سال 1962 ، مالیتوآ تانومافیلی دوم با عنوان پادشاه بر تخت سلطنت تکیه زد و از آن پس تاکنون ساموآ توسط نظام پادشاهی اداره شده است ، توفیلائو اتی آله سانا از حزب حراست حقوق بشر در سال 1988 نخست وزیر ساموآ شد ، در سال 1998 نیز توئیلا سایلله مالیه لگویی به سمت نخست وزیر و مامور تشکیل دولت منصوب شد . 92 % نژاد ساموآ را ساموآیی ، 7 % را ارونزیایی و 1 % را را نیز اروپاییان تشکیل می دهند ، همچنین دین 74 % مردم ساموآ پروتستان و 21 % کاتولیک است . زبانهای رسمی ساموآ ، انگلیسی و ساموآیی است . واحد پول ساموآ ، تالا با واحد جزء ( سنه ) نام دارد . صادرات ساموآ را کاکائو ، موز ، نارگیل ، گوش فیل ( گیاه ) و سیب زمینی هندی تشکیل می دهند . توریسم نیز از جمله صنایع مهم ساموآ است .









هنرمند ساموآیی فاتو فئوئو ( Fatu Feu'u ) در فستیوال هنرهای پاسیفیک جنوبی ، آپیا ، ساموآ :







یک افسر پلیس در خیابان با لباس سنتی و محلی ، جزیره ی آپولو ، ساموآ :







افرادی ایستاده در زیر ایوان اداره ی مهاجرت ساموآ ، آپیا . ( مردمانی از نژادها و فرهنگ های مختلف در ساموآ زندگی می کنند با این حال ، معضلی به نام درگیری های قومی در ساموآ وجود خارجی ندارد ) :










ساموآ شامل 11 ایالت می باشد :







1 - آنا ( A'ana )

2 - آیگا ایله تای ( Aiga-i-leTai )

3 - آتوا ( Atua )

4 - فاآساله له آگا ( Fa'asaleleaga )

5 - گانا امائوگا ( Gana'emauga )

6 - گاناایفومائوگا ( Ganaifomauga )

7 - پالایولی ( Palauli )

8 - ساتوپاایتا ( Satupa'itea )

9 - توآماساگا ( Tuamasaga )

10 - واآئو فونوتی ( Va'a-o-Fonoti )

11 - وایسیگانو ( Vaisigano )





نوشته شده توسط جهان شناس در 19:20 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور نائورو

جمهوری نائورو ( Nauru Republic of) جزیره ای است واقع در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی ، شمال جزایر سلیمان و غرب کریباتی ، پایتخت این کشور شهر یارن ( Yaren ) با 1000 نفر جمعیت می باشد . مساحت نائورو 21 کیلومتر مربع و جمعیت آن 13 هزار و 500 نفر است . نائورو شهر مهمی ندارد . اروپاییانی که در ابتدا وارد نائورو شدند این جزیره را " Pleasant Island " یا ( جزیره ی دلپذیر ) می خواندند .اصل و ریشه ی نژاد نائورویی به درستی مشخص نیست ، همچنین زبان بومی نائورو نیز با کلیه ی زبانهای جزایر اقیانوس آرام تفاوت دارد . نائورو در سال 1888 ضمیمه ی آلمان شد ، در اوایل قرن بیستم استحصال فسفات از منابع فسفات نائورو توسط کنسرسیومی متشکل از آلمان و بریتانیا بود . نائورو در زمان جنگ جهانی اول توسط نیروهای استرالیایی اشغال شد . نائورو پس از تشکیل سازمان ملل متحد تحت قیومیت این سازمان اداره می شد . از سال 1942 تا 1945 نائورو توسط ژاپن اشغال شد . نائورو در 31 ژانویه ی 1968 از بریتانیا اعلام استقلال کرد . برنارد دوویوگو از حزب ملی نائورو در سال 1989 رئیس جمهور نائورو شد . در سال 2004 میلادی لوودویگ اسکاتی ریاست جمهوری نائورو را بر عهده گرفت . در 19 دسامبر 2007 میلادی لوودویگ اسکاتی از سوی پارلمان نائورو از مقام ریاست جمهوری کنار گذاشته شد و مارکُس استفن جایگزین او شد . 58 % نژاد نائورو را نائورویی ، 26 % را جزیره نشینان اقیانوس آرام و 8 % را چینی و 8 % را نیز اروپایی تشکیل می دهند ، همچنین دین مردم نائورو مسیحی است ( دو سوم پروتستان ، یک سوم کاتولیک ) . زبانهای رسمی نائورو ، انگلیسی و نائورویی است . واحد پول نائورو ، دلار استرالیا با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . اقتصاد نائورو متکی بر منابع و معادن غنی و عظیم فسفات در این کشور است که عمده صادرات نائورو را تشکیل می دهد ، هرچند نباید درآمدهای حاصله از توریسم را نیز از یاد برد . نائورو از اعضای کشورهای مشترک المنافع است .





· آیا می دانستید نائورو کوچکترین جمهوری مستقل جهان است ؟


· آیا می دانستید نائورو دارای بیشترین جمعیت بیکار در سطح جهان است ؟ ( به ازای جمعیت ) ، 90 % جمعیت نائورو بیکار هستند .









ملکه الیزابت دوم و شاهزاده فیلیپ در حال بازدید از یارن ، نائورو ( بریتانیا هر ساله کمک های مالی جهت خساراتی که به مردم نائورو به دلیل معدن کاری وارد می شود ، پرداخت می کند ) :







کارگران مشغول کار در یکی از معادن فسفات در نائورو ( فسفات از مهمترین صنایع نائورو محسوب شده و درآمد بسیاری از ساکنان جزیره وابسته به فسفات است ) :







تصویری از سه مرد بومی جزیره نشین که یکی از آنها مرغ ماهی خوار رام شده ای در دست دارد ، سواحل نائورو ( تمام مواد غذایی به استثنای ماهی در نائورو وارداتی هستند ) :








نائورو دارای 14 ایالت می باشد :






1 - آیوو ( Aiwo )

2 - آنابار ( Anabar )

3 - آنتان ( Anetan )

4 - آنیباره ( Anibare )

5 - بایتی ( Baiti )

6 - بوئه ( Boe )

7 - بوآدا ( Buada )

8 - دنیگومودو ( Deningomodu )

9 - اوا ( Ewa )

10 - آیجو (Ijuw )

11 - مننگ ( Meneng )

12 - نیبوک ( Nibok )

13 - یوآبوئه ( Uaboe )

14 - یارن ( Yaren )




نوشته شده توسط جهان شناس در 19:18 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

جزایر سلیمان

جزایر سلیمان ( Solomon Islands ) کشوری است واقع در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی ، جنوب شرق پاپوا گینه ی نو ، شمال غرب وانوآتو و شمال دریای کورال و دریای سلیمان ، پایتخت این کشور شهر هونیارا ( Honiara ) با 85 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت جزایر سلیمان 28.896 کیلومتر مربع و جمعیت آن 567 هزار نفر می باشد . از مهمترین شهرهای جزایر سلیمان می توان به ، نورو 3500 نفر ، گیزو 3 هزار نفر ، آئوکی 1600 نفر اشاره کرد . جزایر سلیمان از چند صد جزیره تشکیل شده است که از مهمترین آنها ، گوادال کانال ، مالایتا ، نیو جورجیا ، سان کریستوبال ، سانتا ایزابل و چویسول را می توان نام برد . جزایر سلیمان در سال 1568 توسط دریانورد اسپانیایی " آلوارو دی مندانا دی نیرا " کشف شد . او یک روز که در حال دیدن از جزیره بود در دهانه ی رود ماتانیکو مقداری طلا یافت ، به علت گرایشات مفرط مذهبی دی نیرا او این اتفاق را یک موهبت الهی دانست و آنجا را به نام پادشاه اسرائیل " سلیمان " نامید ، پس از بازگشت از سفر ، او طلاهای مکشوفه را به پرستشگاه سلیمان در اورشلیم تقدیم کرد . جزایر سلیمان در قرن 19 به صورت مستعمره ی بریتانیا درآمد و طی جنگ جهانی دوم بین سالهای 1942 تا 1945 توسط ژاپن اشغال شد . جزایر سلیمان در 7 جولای 1978 از بریتانیا اعلام استقلال کرد . فرانسیس بیلی هیلی از حزب ائتلاف اشتراک ملی در سال 1993 به سمت نخست وزیر انتخاب شد ، در سال 2004 میلادی ناتانیل وائنا به عنوان فرماندار کل جزایر سلیمان از طرف بریتانیا انتخاب شد ، در سال 2005 نیز ماناسه سوگاواره نخست وزیر جزایر سلیمان شد . ماناسه سوگاواره به علت بی کفایتی و عدم شایستگی توسط پارلمان 13 دسامبر 2007 از نخست وزیری کنار رفت و دارک سیکووا در 20 دسامبر 2007 جایگزین او شد . 94 % نژاد جزایر سلیمان را ملانزیایی ، 3 % را پولینزیایی و 1 % را هم میکرونزیایی تشکیل می دهند ، همچنین دین 90 % مردم جزایر سلیمان مسیحی ( 74 % پروتستان ، 16 % کاتولیک ) ، و بقیه نیز عقاید بومی و سنتی دارند . زبان رسمی جزایر سلیمان انگلیسی است . واحد پول جزایر سلیمان ، دلار با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . از صادرات جزایر سلیمان می توان به ماهی و الوار اشاره کرد . جزایر سلیمان از اعضای کشورهای مشترک المنافع محسوب می شود .











یک خانواده در حال استراحت بر روی نیمکت های چوبی ، روستای فالامای ( Falamai Village ) ، جزایر سلیمان ( به علت اقلیم استوایی جزایر سلیمان ، نیاز ساختمان به چند پنجره برای تهویه بسیار ضروری است ) :







تصویری از یک خیابان و افرادی در حال قدم زدن در پیاده رو ، هونیارا ، جزایر سلیمان ( بیش از 70 لهجه ی بومی در جزایر سلیمان کاربرد دارد که همگی با هم از نظر دستوری متفاوتند ، از مهمترین میراث بریتانیا در جزایر سلیمان استفاده از زبان انگلیسی در اماکن عمومی و رسمی است ) :







کارگران در حال کاه پوش کردن یک خانه در گوادال کانال ( بسیاری از منازل در جزایر سلیمان از چوب ساخته می شوند ) :











جزایر سلیمان شامل 9 ایالت و 1 منطقه ی خودگران ( * ) می باشد :





1 - مناطق مرکزی ( Central )

2 – چویسول ( Choiseul )

3 - گوادال کانال ( Guadalcanal )


4 - هونیارا ( Honiara ) *


5 - ایزابل ( Isabel )


6 - ماکرا ( Makyra )


7 - مالایتا ( Malaita )

8 - رنل و بلونا ( Rennell and Bellona )

9 - تموتو ( Temotu )

10 - مناطق غربی ( Western )





نوشته شده توسط جهان شناس در 19:18 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور کیریباتی

جمهوری کیریباتی ( Kiribati Republic of) جزایری است واقع در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی  ، در مرکز استوا یا نیمگان زمین و در انتهای خط بین المللی روزگردان ، شمال توالوو و شرق نائورو ، پایتخت این کشور شهر بایریکی ( Bairiki ) با 32 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت کیریباتی 811 کیلومتر مربع و جمعیت آن 95 هزار نفر است . مهمترین شهر کریباتی تاراوا با 36 هزار نفر جمعیت است . کیریباتی مشتمل بر 33 جزیره است که مهمترین آنها ، جزایر گیلبرت ، جزایر فونیکس و جزایر لاین نام دارند . کریباتی از قدیمی ترین اقامتگاه مردم اقیانوسیه به شمار می رود به طوری که اولین ساکنان کریباتی یک قرن پس از میلاد مسیح به این جزایر مهاجرت کردند و این مهاجرت در قرن 14 میلادی به اوج خود رسید ، عمده ی مهاجران فیجیایی و تونگایی تبار بودند . فرهنگ مردم کیریباتی بر گرفته از فرهنگ سنتی میکرونزیایی می باشد ، پای غربی ها با رسیدن کشتی های انگلیسی و آمریکایی در اواخر قرن 18 و اوایل قرن 19 میلادی به این جزایر باز شد . اولین مهاجرنشینان بریتانیایی در سال 1837 به کریباتی رسیدند و در سال 1892 کیریباتی تحت الحمایه ی بریتانیا شد که تا اوایل قرن بیستم ادامه داشت ، پس از آن جزایر گیلبرت و الیس ( Gilbert and Ellice Islands ) در سال 1915 و 1916 و جزیره ی کیریتیماتی یا کریسمس ( Kyritimati Island ) در سال 1919 و جزایر فونیکس ( Phoenix Islands ) در سال 1937 به صورت " Crown Colony" بریتانیا به سلامظیباتی اضافه شدند . تاراوا ( Tarawa ) و جزایر گیلبرت در جنگ جهانی دوم توسط ژاپنی ها تصرف شد . در تاراوا یکی از خونین ترین وقایع جنگ جهانی دوم رقم خورد که در نوامبر 1943 نیروی دریایی آمریکا برای بیرون راندن قوای ژاپنی از کریباتی با آنها درگیر شده و چندین هزار تن از دو طرف کشته شدند . جزایر گیلبرت و الیس ( که اکنون توالوو خوانده می شود ) در سال 1975 از کریباتی جدا شدند و توسط بریتانیا به خودمختاری رسیدند . کریباتی نیز در 12 جولای 1979 از بریتانیا اعلام استقلال کرد . در سال 1999 کریباتی به عضویت سازمان ملل متحد درآمد . تیتوا تیناکی از سال 1991 رئیس جمهور کیریباتی شد . در سال 2003 میلادی آنوته تونگ ریاست جمهوری کیریباتی را برعهده گرفت . 98 % نژاد کریباتی ها را میکرونزیایی ، 1 % را نیز پولینزیایی و 1 % را هم اروپاییان تشکیل می دهند ، همچنین دین 54 % مردم کیریباتی کاتولیک ، 42 % پروتستان و 2 % نیز بهایی است . زبانهای رسمی کیریباتی ، کیریباتیایی ( گیلبرتی ) و انگلیسی هستند . واحد پول کریباتی ، دلار استرالیا با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . از مهمترین صادرات کریباتی ، نارگیل و ماهی را می توان نام برد ، صنعت توریسم نیز در این کشور از جمله صنایع مهم به شمار می رود . کیریباتی از اعضای کشورهای مشترک المنافع است .





 






مردی با پوشش سنتی و محلی ، بایریکی ، کیریباتی :






 

فردی روستایی در حال مهاجرت به شهر ، منتهی خانه اش را نیز بار کامیون کرده و با خود به شهر می برد !!! . تاراوا ، کیریباتی ( بیشتر خانه های سنتی روستایی در کریباتی از چوب ساخته می شوند ) :



 






نمایی از خانه های ساحلی در ساحل تاراوا ، کیریباتی :








 

کیریباتی مشتمل بر سه جزیره ی زیر است :








1 - جزایر گیلبرت ( Gilbert Islands )


2 - جزایر لاین ( Line Islands )


3 - جزایر فونیکس ( Phoenix Islands )




نوشته شده توسط جهان شناس در 19:17 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور تونگا

پادشاهی تونگا ( Tonga Kingdom of) کشوری است واقع در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی ، در مرکز خط بین المللی روزگردان ، جنوب ساموآ و شرق فیجی ، پایتخت این کشور شهر نوکوآلوفا ( Nuku'alofa ) با 24 هزار نفر می باشد . مساحت تونگا 750 کیلومتر مربع و جمعیت آن 98 هزار نفر است . از مهمترین شهرهای تونگا می توان ، موآ 4 هزار نفر ، نیآفو 4 هزار نفر و هاوه لولوتو 3 هزار نفر را نام برد . تونگا از 150 جزیره تشکیل شده است که مهمترین آنها تونگاتاپو ، هاپای ، واوائو و نیوآ می باشند . این کشور پیش از این " جزایر دوستانه " ( Friendly Islands ) نام داشته است . واژه ی تونگا یک واژه ی بومی است که از "تو " و " نگا " که ترجمه ی آن "Land lying in the south " یا ( سرزمین واقع در جنوب ) می باشد ، تشکیل شده است . تونگا از سال 1900 به صورت تحت الحمایه ی بریتانیا درآمد ، تونگا در 4 ژوئن 1970 از بریتانیا اعلام استقلال کرد . پادشاه تائوفا آهائو توپوی چهارم در سال 1967 در تونگا به قدرت رسید و کماکان نیز پادشاه تونگا است ، در سال 2006 میلادی فلتی سه وله به سمت نخست وزیر انتخاب شد . 99 % نژاد تونگا را قبایل پولینزیایی و تونگایی تشکیل می دهند ، یک درصد باقی مانده نیز سهم اورپاییان است ، همچنین دین 41 % تونگایی ها متدیست ، 15 % کاتولیک و 13 % را هم مورونها شامل می شوند . زبانهای رسمی تونگا ، انگلیسی و تونگایی است . واحد پول تونگا ، پاآنگا با واحد جزء ( سنیتی ) نام دارد . از صادرات تونگا ، نرگیل ، هندوانه ، وانیل ، ماهی ، صنایع دستی و کدو تنبل را می توان نام برد که بیشتر آنها به ژاپن صادر می شود ، همچنین توریسم نیز از جمله مهمترین صنایع تونگا به شمار می رود . تونگا از جمله اعضای کشورهای مشترک المنافع محسوب می شود .









کاخ سلطنتی در شهر نوکوآلوفا ، تونگا . تونگا یک کشور پادشاهی است :







دانشجویان دانشگاه نوکوآلوفا در سر کلاس شیمی در حال استفاده از میکروسکوپ به عنوان قسمتی از آزمایشات علمی ، نوکوآلوفا ، تونگا . تونگا دارای بیشترین نرخ سواد در بین کشورهای دنیاست ( به ازای جمعیت ) :








کشور تونگا دارای 3 ایالت زیر است :






1 - هاآپای ( Ha'apai )

2 - تونگاتاپو ( Tongatapu )

3 - واوائو ( Vava'u )





نوشته شده توسط جهان شناس در 19:10 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور تووالو

تووالو ( Tuvalu ) کشوری است واقع در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی ، جنوب کریباتی و شمال غرب ولیس و فوتونا ، پایتخت این کشور شهر وایاکو ( Vaiaku ) با 5 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت تووالو 26 کیلومتر مربع و جمعیت آن نزدیک به 10 هزار نفر است . تووالو شهر مهمی ندارد . توالوو سابقا " جزایر الیس " خوانده می شده است . تووالو از 9 جزیره ی مرجانی کوچک تشکیل شده است . بریتانیا از سال 1877 این جزیره را تصاحب کرد ، تووالو در 1 اکتبر 1978 از بریتانیا اعلام استقلال کرد . کاموتا لاتاسی در سال 1993 نخست وزیر تووالو شد . از سال 2005 میلادی فیلویمئا تلیتو از جانب بریتانیا به عنوان فراماندار کل و آپیسای للیما به سمت نخست وزیر تووالو منصوب شدند ، تووالو هیچ حزب سیاسی ندارد . 96 % نژاد تووالو را تووالویی ، 1 % را دورگه و 1 % را هم اروپایی تشکیل می دهند ، همچنین دین 85 % مردم تووالو کاتولیک و 3 % ادونتیست روز هفتم است . زبان های رسمی تووالو را انگلیسی و تووالویی شامل می شوند . واحد پول تووالو ، دلار با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . عمده صادرات تووالو را نارگیل تشکیل می دهد . تووالو از اعضای کشورهای مشترک المنافع است .









توالوو دارای 0 ایالت می باشد .




نوشته شده توسط جهان شناس در 19:9 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور وانوآتو

جمهوری وانوآتو ( Vanuatu Republic of) ، کشوری است واقع در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی ، جنوب جزایر سلیمان ، شمال کالدونیای جدید و غرب فیجی ، پایتخت این کشور بندر ویلا ( Port-Vila ) با 34 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت وانوآتو 12.190 کیلومتر مربع و جمعیت آن 211 هزار نفر است . مهمترین شهر وانوآتو لوگان ویل با 12 هزار نفر جمعیت است . وانوآتو از بیش از 80 جزیره تشکیل شده است که مهمترین آنها عبارتند از : افاته ، اسپیریتو سانتو ، مالکولا و تانا ، که نیو هیبرید نیز خوانده می شدند . وانوآتو از سال 1887 به وسیله بریتانیا و فرانسه به طور مشترک اداره می شد . وانوآتو در 30 جولای 1980 از بریتانیا و فرانسه اعلام استقلال کرد . ژان ماری لیه از اتحادیه ی احزاب میانه رو در سال 1984 به ریاست جمهوری رسید . ماکسیم کارلوت نیز در سال 1991 نخست وزیر شد . در سال 2004 نیز کالکوت ماتاسکلکله به عنوان رئیس جمهور و هام لینی به سمت نخست وزیر وانوآتو برگزیده شدند . 90 % نژاد وانوآتو را وانوآتویی تشکیل می دهند ، همچنین دین 53 % وانوآتویی ها پروتستان ، 18 % انگلیکان و 15 % کاتولیک هستند . بیسلاما ، انگلیسی و فرانسوی از زبانهای رسمی وانوآتو به حساب می آیند . واحد پول وانوآتو ، واتو نام دارد . صادرات وانوآتو را نارگیل ، ماهی و کاکائو تشکیل می دهند . وانوآتو از جمله اعضای کشورهای مشترک المنافع به شمار می رود .










وانوآتو دارای 6 ایالت می باشد :



1 - مالامپا ( Malampa )

2 - پناما ( Panama )

3 - سانما ( Sanma )

4 - شفا ( Shefa )

5 - تافیا ( Tafea )

6 - توربا ( Torba )



نوشته شده توسط جهان شناس در 19:8 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور فیجی

جمهوری فیجی ( Fiji Republic of) جزایری است واقع در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام جنوبی و شرق واتوآتو ، کالدونیای جدید و استرالیا ، پایتخت این کشور شهر سووا ( Suva ) با 210 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت فیجی 18.274 کیلومتر مربع و جمعیت آن 846 هزار نفر است . از شهرهای مهم فیجی می توان به ، لائوتوکا 43 هزار نفر ، نادی 30 هزار نفر ، لاباسا 24 هزار نفر و نائوسوری 21 هزار نفر اشاره کرد . فیجی از بیش از 300 جزیره تشکیل شده است و به صورت مجمع الجزایر می باشد . جمعیت فیجی اکثرا بین بومیان فیجی و نژاد هندی تقسیم شده است . بیشتر جمعیت فیجی در دو جزیره ی ویتی لوو ( Viti Levu ) و وانوآ لوو ( Vanua Levu ) ساکن هستند . فیجی از قرن 18 به دست بریتانیا افتاد و در سال 1874 مستعمره ی این کشور گشت ، فیجی در 10 اکتبر 1970 از بریتانیا اعلام استقلال کرد . ژنرال سیتیونی رابوکا که دو ارتش در رهبری می کرد طی کودتایی در سال 1987 به قدرت رسید ، در همین سال در فیجی نظام جمهوری برقرار گردید . راتو سیر کامیسسه مارا در سال 1994 رئیس جمهور فیجی شد ، رئیس جمهور سابق ، ژنرال سیتیونی رابوکا از حزب سیاسی فیجی نیز در سال 1992 در اولین انتخابات بعد از کودتا به سمت نخست وزیری رسید . در سال 2000 میلادی راتو ژوزفا ایلوئیلو رئیس جمهور و لایسنیا کاراسه نیز به عنوان نخست وزیر انتخاب شدند . 52 % نژاد این کشور را فیجیایی ( بومیان فیجی ) ، 41 % را نیز هندی ها تشکیل می دهند ، همچنین دین 56 % مردم فیجی مسیحی ، 33 % هندو و 6 % نیز مسلمان است . زبان های رسمی فیجی را ، انگلیسی ، فیجیایی و هندی تشکیل می دهند . واحد پول فیجی ، دلار با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . صادرات فیجی را ، شکر ، طلا ، نارگیل و زنجبیل دربر می گیرد . فیجی از اعضای کشورهای مشترک المنافع به شمار می رود .








کشور فیجی دارای 4 ایالت و 1 ناحیه ی وابسته ( * ) می باشد :





1 - مناطق مرکزی ( Central )

2 - مناطق شرقی ( Eastern )

3 - مناطق شمالی ( Northern )

4 - روتوما ( Rotuma ) *

5 - مناطق غربی ( Western )



نوشته شده توسط جهان شناس در 19:7 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور پاپوا گینه ی نو

دولت مستقل پاپوا گینه ی نو ( Papua New Guinea Independent State of) کشوری است واقع در اقیانوس آرم و قاره ی اقیانوسیه ، شمال استرالیا و شرق اندونزی ، پایتخت این کشور شهر پورت مورسبی ( Port Moresby ) با 248 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت پاپوا گینه ی نو 462.840 کیلومتر مربع و جمیعت آن 5 میلیون و 887 هزار نفر است . از شهرهای مهم پاپوا گینه ی نو می توان به : لائه 78 هزار نفر ، مادانگ 27 هزار نفر ، وواک 20 هزار نفر و گوروکا 18 هزار نفر اشاره کرد . پاپوا گینه ی نو دربر گیرنده ی شرق جزیره ی گینه ی نو ( نیمه ی غربی این جزیره متعلق به اندونزی و ایالت ایریان جایا ( ایریان باختری ) نام دارد ) به همراه بیش از 600 جزیره ی دیگر می باشد . منطقه ی پاپوا گینه ی نو از سال 1906 به وسیله ی استرالیا اداره می شد . پاپوا گینه ی نو از سال 1942 تا سال 1945 در اشغال ژاپن بود ، این کشور در 16 سپتامبر 1975 از استرالیا اعلام استقلال کرد . پیاآس وینگتی از جنبش دموکراتیک خلق در سال 1992 نخست وزیر شد ، گهگاهی شورش هایی از سوی ارتش انقلابی بوگاینویل به منظور دستیابی به استقلال جزایر بوگاینویل صورت می پذیرد که به علت تشتت و پراکندگی این گروه هیچگاه منتج به نتیجه نبوده است . در سال 2002 میلادی سر مایکل سوماره به سمت نخست وزیر و در سال 2004 نیز سر پائولیانس ماتانه له عنوان فرماندار کل منصوب شدند . 84 % نژاد این کشور را پاپوا گینه ی نویی و 15 % را ملانزیایی تشکیل می دهند ، همچنین دین 63 % از پاپوا گینه ی نویی ها ، پروتستان و 30 % هم کاتولیک می باشد . زبان انگلیسی و توک پیسین زبانهای رسمی و زبان موتو زبان ملی پاپوا گینه ی نو هستند . واحد پول پاپوا گینه ی نو ، کینا با واحد جزء ( توئا ) نام دارد . صادرات پاپوا گینه ی نو را مس ، طلا و الوار تشکیل می دهند . پاپوا گینه ی نو عضو کشورهای مشترک المنافع است .








پاپوا گینه ی نو دارای 20 ایالت می باشد :




1 - بوگاینویل ( Bougainville )

2 - مناطق مرکزی ( Central )

3 - چیمبو ( Chimbu )

4 - های لندز شرقی ( Eastern Highlands )

5 - بریتانیای شرقی جدید ( East New Britain )

6 - سپیک شرقی ( East Sepik )

7 - انگا ( Enga )

8 - گالف ( Gulf )

9 - مادانگ ( Madang )

10 - مانوس ( Manus )

11 - میلن بی ( Milne Bay )

12 - موروبه ( Morobe )

13 - نشنال کاپیتال ( National Capital )

14 - نیو ایرلند ( New Ireland )

15 - مناطق شمالی ( Northern )

16 - ساندون ( Sandaun )

17 - های لندز جنوبی ( Southern Highlands )

18 - مناطق غربی ( Western )

19 - های لندز غربی ( Western Highlands )

20 - بریتانیای غربی جدید ( West New Britain )



نوشته شده توسط جهان شناس در 19:6 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کشور میکرونزی

ایالات فدرال میکرونزی ( Micronesia Federated States of) مجموعه جزایری است واقع در قاره ی اقیانوسیه ، اقیانوس آرام شمالی ، شرق پالائو و جنوب جزایر ماریانای شمالی ، پایتخت این کشور شهر کولونیا ( Kolonia ) واقع در جزیره ی پونپئی با نزدیک به 6 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت میکرونزی 701 کیلومتر مربع و جمعیت آن 113 هزار نفر است . از مهمترین شهرهای میکرونزی می توان به ، ونو 14 هزار نفر ، نول 10 هزار نفر ، پالیکیر 6 هزار نفر و کولونیای جزیره ی یاپ 3 هزار نفر اشاره کرد . میکرونزی از مناطق اتحادیه ی آزاد با آمریکا * به شمار می رود . میکرونزی در جزایر کرولاین واقع شده است . میکرونزی نخستین بار در سال 1874 به وسیله ی اسپانیا تصاحب گردید ، سپس اسپانیا این جزایر را در سال 1899 به آلمان فروخت ، ژاپن از آغاز جنگ جهانی اول تا سال 1945 بر این جزایر احاطه داشت ، میکرونزی سپس به وسیله ی آمریکا تصرف شد و در سال 1982 با عضویت در اتحادیه ی آزاد با آمریکا موافقت کرد . میکرونزی در 22 دسامبر 1990 از آمریکا اعلام استقلال کرد . از سال 2003 میلادی جوزف اوروسمال به عنوان رئیس جمهور میکرونزی انتخاب شد . 33 % نژاد میکرونزی را ساکنین جزایر چوک ، 25 % را پونپئی و 10 % را یاپ تشکیل می دهند ، همچنین دین 52 % میکرونزیایی ها کاتولیک و 41 % پروتستان می باشد . زبان رسمی میکرونزی ، انگلیسی است که در کنار آن زبانهای بومی میکرونزی نیز رایج است . واحد پول میکرونزی ، دلار آمریکا با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . صادرات میکرونزی را ، نارگیل ، نشاسته و سیب زمینی شیرین تشکیل می دهد ، توریسم یکی از مهمترین منابع درآمد جزایر میکرونزی است .







به دلیل پراکنده و دور افتاده بودن برخی از جزایر میکرونزی ، اهالی مجبورند برای تهیه ی مایحتاج خود از قبیل سوخت و خوار و بار با قایق به سایر جزایر رفته و وسایل مورد نیازشان را از آنجا به جزیره ای که زندگی می کنند با قایق حمل نمایند :





میتینگ و نشست مردان روستایی در میکرونزی ، در این نشست مردان روستا در مورد مسائل و مشکلاتشان با یکدیگر بحث و تبادل نظر می کنند :





نمایی از یک خیابان شوسه ی روستایی در 2 مایلی کولونیا ، جزیره ی پونپئی ، جزایر میکرونزی :






مردی در حال بازی با فرزندش ، کولونیا ، جزایر میکرونزی ( بر اساس رسوم اجتماعی در جزایر میکرونزی ، زن و شوهر هرکدام به طور مساوی در تربیت فرزندان نقش ایفا می کنند ) :







  • مناطق اتحادیه ی آزاد از کشورهای مستعمرات سابق و مستعمرات کنونی ایالات متحده ی آمریکا در اقیانوس آرام شمالی ( از قبیل جزایر ماریانای شمالی ، گوام ، پالائو ، جزایر مارشال ، جزایر کرولاین و میکرونزی ) تشکیل شده است .





جزایر میکرونزی دارای 4 ایالت می باشد :



1 - چوک ( Chuuk )

2 - کونرا ( Kunera )


3 - پونپی ( Pohnpei )

4 - یاپ ( Yap )



نوشته شده توسط جهان شناس در 19:5 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

جزایر ماریانای شمالی

مشترک المنافع جزایر ماریانای شمالی ( Northern Mariana Islands Commonwealth of) یکی از مناطق تحت سیطره ی آمریکاست که دارای خودمختاری نسبی است ، جزایر ماریانای شمالی واقع شده در اقیانوس آرام جنوبی ، شرق فیلیپین و جنوب ژاپن ، مرکز این منطقه شهر سیاپان ( Siapan ) با 15 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت جزایر ماریانای شمالی 477 کیلومتر مربع و جمعیت آن 85 هزار نفر است . ماریانای شمالی از جزایری چون روتا ، سیاپان ، تینیان ، پاگان ، گوگوآن ، آگریهان و آگوایجان تشکیل شده است . برای نخستین بار فردیناند ماژلان در سال 1521 به عنوان دریانورد اسپانیایی این جزایر را کشف کرد . تا سال 1668 این جزایر خالی از سکنه بود که به تدریج آسیایی ها و اروپاییان به این جزایر مهاجرت کردند . سپس مبلغین مسیحی وارد این جزایر شدند تا بومیان این جزایر را که معتقد به عقاید بومی مانند چامورو بودند را به آیین کاتولیک دعوت کنند . حکمرانی این جزیره دست به دست توسط کشورهایی چون اسپانیا ، آلمان و ژاپن گشت تا در سال 1986 اداره ی این کشور به دست آمریکا افتاد . در سال 2006 میلادی بنینو فیتیال حکمرانی این جزایر را برعهده گرفت . اکثریت نژاد ماریانای شمالی را پالائویی ، کارولینایی ، میکرونزیایی ، ژاپنی ، چینی و کره ای تشکیل می دهند . 80 % مردم ماریانای شمالی نیز پیرو آیین کاتولیک هستند . زبان انگلیسی زبان رسمی ماریانای شمالی است . واحد پول این کشور نیز ، دلار آمریکا با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . پوشاک از مهمترین صادرات ماریانای شمالی به شمار می رود . توریسم نیز از جمله صنایع مهم جزایر ماریانای شمالی است .








مردی در حال در آوردن قلاب از دهان ماهی صید شده ، سواحل سیاپان ، جزایر ماریانای شمالی ( ماهی و سایر فراورده های دریایی از جمله صنایع مهم در جزایر ماریانای شمالی به شمار می رود ) :





ظاهر و پوشش یک زن بومی در جزایر ماریانای شمالی :





مردی در حال برداشت محصول از مزارع گیاه گوش فیل ، جزایر ماریانای شمالی ( این گیاهان به دلیل اینکه برگی شبیه به گوش فیل دارند به این نام معروفند و بیشتر در نواحی گرمسیری و استوایی می رویند ) :







جزایر ماریانای شمالی شامل 4 ایالت می باشد :






1 - جزایر شمالی ( Nothern Islands )

2 - روتا ( Rota )

3 - سیاپان ( Siapan )

4 - تینیان ( Tinian )



نوشته شده توسط جهان شناس در 19:2 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

جزایر مارشال

جمهوری جزایر مارشال ( Marshall Islands Republic of ) مجمع الجزایری است واقع در اقیانوس آرام شمالی ، شمل شرق جزایر میکرونزی و نائورو ، پایتخت این کشور شهر ماجورو ( Majuro ) با 20 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت جزایر مارشال 181 کیلومتر مربع و جمعیت آن 56 هزار نفر است . از مهمترین شهرهای جزایر مارشال می توان ، ابیه 9 هزار نفر ، لورا 2 هزار نفر ، آجلتاکه 1200 نفر و انه وتاک 800 نفر را نام برد . جزایر مارشال از اتحادیه ی کشورهای مستعمره ی آمریکا در قاره ی اقیانوسیه است . جزایر مارشال از دو جزیره ی عمده به نام های بیکینی و انواتک تشکیل شده است . آلمان در قرن نوزدهم کنترل جزایر را از اسپانیا گرفت و خود بر آن حکومت کرد . در طی جنگ جهانی دوم تا سال 1944 ، ژاپن این جزایر را اشغال کرد . سپس نیروهای آمریکایی این جزایر را تصرف کردند . در سال 1986 پیمان اتحادیه ی آزاد بین جزایر مارشال و آمریکا منعقد شد . در 22 دسامبر 1990 جزایر مارشال از آمریکا اعلام استقلال کرد و در سال 2000 ، کسای نوت به مقام ریاست جمهوری جزایر مارشال رسید . 88 % نژاد جزایر مارشال را بومیان این جزایر تشکیل می دهند ، سفید پوستان نیز 6 % جمعیت را شامل می شوند . دین 62 % مردم جزایر مارشال پروتستان ، 7 % کاتولیک و 3 % مورمون است . زبانهای رسمی جزایر مارشال ، مارشالی ( با لهجه های کاجین و ماجول ) و انگلیسی هستند . واحد پول جزایر مارشال ، دلار آمریکا با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . صادرات جزایر مارشال را موز و آناناس تشکیل می دهند ، توریسم نیز از جمله صنایع مهم این کشور است .








جزایر مارشال دارای 30 ایالت می باشد :





1 - آیلوک ( Ailuk )

2 - آرنو ( Arno )

3 - اور ( Aur )

4 - بیکار ( Bikar )

5 - بیکینی ( Bikini )

6 - بوکاک ( Bokak )

7 - ایبون ( Ebon )

8 - اینیوتاک ( Enewtack )

9 - اریکوب ( Erikub )

10 - جابات ( Jabat )

11 - جالویت ( Jaluit )

12 - جمو ( Jemo )

13 - کیلی ( Kili )

14 - لائه ( Lae )

15 - لیب ( Lib )

16 - لیکیئپ ( Likiep )

17 - ماجورو ( Majuro )

18 - مالوئلوپ ( Maloelop )

19 - مجیت ( Mejit )

20 - میلی ( Mili )

21 - ناموریک ( Namorik )

22 - نامو ( Namu )

23 - رونگلاپ ( Rongelap )

24 - رونگریک ( Rongrik )

25 - توکه ( Toke )

26 - یوجائه ( Ujae )

27 - یوجلانگ ( Ujelang )

28 - یوتیریک ( Utirik )

29 - ووتوو ( Wotho )

30 - ووتجه ( Wotje )



 
نوشته شده توسط جهان شناس در 19:1 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

والیس و فوتونا

ولیس و فوتونا ( Wallis & Futuna ) از مستملکات ماوراءبحار فرانسه در منطقه ی اقیانوسیه به شمار می رود ، این جزیره واقع شده در اقیانوس اطلس جنوبی ، بین فیجی و ساموآ ، پایتخت این منطقه شهر ماتا یوتا ( Matâ ' Uta ) با 1800 نفر جمعیت است . مساحت ولیس و فوتونا 274 کیلومتر مربع و جمعیت آن 16 هزار نفر می باشد . از مهمترین مناطق ولیس و فوتونا ، یووآ ، ولیس و سیگاوه ، آلو و موآ را می توان نام برد . ولیس و فوتونا از دو جزیره به همین نام تشکیل شده است که پایتخت ، شهر ماتا یوتا در جزیره ی ولیس واقع شده است ، ولیس را یووآ و فوتانا را هورو نیز می خوانند . برای اولین بار ساموئل ولیس دریانورد انگلیسی در قرن 18 پای بر این جزیره نهاد که نام او نیز بر این جزیره ماند ، نام دیگر ولیس ، یووآ در زبان بومیان ولیس و فوتونا به معنی " شرق " می باشد ، زیرا این جزیره در شرق جزیره ی دیگر ( فوتونا ) می باشد . واژه ی فوتونا برای اولین بار توسط دریانوردان آلمانی به روی این جزیره گذاشته شد ، در زبان بومیان ولیس و فوتونا ، هورو نام دیگر جزیره ی فوتونا به معنی " غرب " می باشد زیرا این جزیره در غرب ولیس واقع شده است . در سال 1880 ولیس و فوتانا به صورت تحت الحمایه ی فرانسه درآمد و یکی از مستعمرات فرانسه شد . گماشته یا حاکمی که توسط فرانسه انتخاب می شود ، اداره ی این جزیره را بر عهده دارد ، همچنین شورای مشورتی بیست نفره ولیس و فوتونا نیز در تصمیم گیری ها حاکم را یاری می کنند . یک نفر از جزیره ی ولیس و فوتونا به عنوان نماینده در پارلمان فرانسه حاضر است . در سال 2006 میلادی ، ریچارد دیدیر به عنوان حاکم و فرماندار از سوی دولت فرانسه برگزیده شد . اکثریت نژاد ولیس و فوتانا را پولینزیایی تشکیل می دهند . دین بیش از 70 % مردم نیز کاتولیک است . زبانهای رایج در ولیس و فوتونا ، فرانسوی و ولیسی است . واحد پول ولیس و فوتونا فرانک با واحد جزء ( سانتیم ) نام دارد . صادرات ولیس و فوتونا را نارگیل ، مواد شیمیایی و تجهیزات ساختمانی تشکیل می دهند .







کلاس درس در روستایی در جزیره ولیس :





فستیوالی در جزیره ی فوتونا ، بیش از پنج هزار نفر از اهالی از این فستیوال دیدن می کنند :








ولیس و فوتانا شامل 3 منطقه است :






1 - ولیس ( Wallis )

2 - سیگاوه ( Sigave )

3 - آلو ( Alo )



نوشته شده توسط جهان شناس در 18:58 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

کالدونیای جدید

کالدونیای جدید ( New Caledonia ) که به آن کانک ( Kank ) نیز گفته می شود از دیگر مستعمرات ماراء بحار فرانسه در قاره ی اقیانوسیه محسوب می شود ، این منطقه واقع در اقیانوس آرام جنوبی ، شرق استرالیا و جنوب غرب وانوآتو می باشد ، پایتخت کالدونیای جدید شهر نومئا ( Noumea ) با 135 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت کالدونیای جدید 19.060 کیلومتر مربع و جمعیت آن 222 هزار نفر است . مهمترین جزایر کالدونیای جدید عبارتند از : جزایر پینز ، جزایر لویالتی ، جزایر بلپ ، جزایر هون و جزایر چسترفیلد . برای اولین بار کاپیتان جیمز کوک دریانورد انگلیسی در سال 1774 این جزایر را کشف کرد ، کالدونیای جدید در سال 1853 ضمیمه ی فرانسه شد . در سال 1984 فرانسه با خودگردانی داخلی کالدونیای جدید موافقت کرد . در سال 1998 نیز کالدونیای جدید با عقب انداختن مذاکرات استقلال کالدونیای جدید حداقل تا سال 2013 میلادی موافقت کرد * . در سال 2004 میلادی ، فرانسه ماری نیکول تامرو را به سمت فرماندار کل کالدونیای جدید منصوب کرد . 42 % جمعیت کالدونیای جدید را کاناک یا ملانزیایی ، 37 % را اروپایی ، 8 % را ولیسی ، 3 % را اندونزیایی و 1 % را ویتنامی تشکیل می دهند ، همچنین دین 60 % مردم کالدونیای جدید کاتولیک و 30 % پروتستان است. زبان رسمی کالدونیای جدید فرانسوی است ، لهجه های ملانزیایی و پولینزیایی نیز رواج دارد . واحد پول کالدونیای جدید ، فرانک با واحد جزء ( سانتیم ) نام دارد . صادرات کالدونیای جدید را فرونیکل ، سنگ نیکل و ماهی تشکیل می دهند . جزایر متیو و هانتر که در شرق کالدونیای جدید واقع شده مورد ادعای فرانسه و واتوآتو می باشد .







 
کودکان مشغول ماهیگیری :




رقص های بومی در کالدونیای جدید :






کالدونیای جدید دارای 3 ایالت می باشد :




1 - لویوت ( Loyaute )
2 - نورد ( Nord )

3 - سود ( Sud )





نوشته شده توسط جهان شناس در 18:57 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه چهارم آذر 1387

ساموآ ی آمریکا

ساموآ ی آمریکا ( American Samoa ) از مناطق تحت تسلط آمریکا در قاره ی اقیانوسیه که از 5 جزیره ی آتشفشانی و دو جزیره ی مرجانی که در 2600 مایلی ( تقریبا میشه گفت 4185 کیلومتری ) جنوب جزایر هاوائی قرار دارند ، تشکیل شده ، این جزایر در آبهای اقیانوس آرام جنوبی واقع شده ، پایتخت این جزایر شهر پاگو پاگو ( Pago Pago ) با 4100 نفر جمعیت می باشد . مساحت جزایر ساموآ ی آمریکا 199 کیلومتر مربع و جمعیت آن نزدیک به 58 هزار نفر است . از مهمترین جزایر آن می توان به سه جزیره ی تائو ، اولوسگا و اوفو اشاره کرد . برای اولین بار لوئیز دی بوگاینویل کاشف اسپانیایی این جزایر را " ساموآ " نامید ، این جزیره ، قسمتی از مجمع الجزایر ساموآ به شمار می رود . از 17 آوریل 1900 ساموآ به دلیل تسلط آمریکا بر آن " ساموآ ی آمریکا " نامیده شد . در طول جنگ جهانی دوم ، شهر پاگو پاگو به عنوان پایگاه نیروی هوایی آمریکا بارها در حمله های هوایی به ژاپن به کار گرفته می شد . در سال 2003 میلادی توگیولا تولافونو به عنوان فرماندار کل ساموآ ی آمریکا ، از جانب دولت آمریکا معرفی شد . 89 % نژاد ساموآ ی آمریکا را ، ساموآ یی ، 4 % را تونگایی و 2 % را نیز کائوکازی تشکیل می دهند ، همچنین 70 % جمعیت ساموآ ی آمریکا را کاتولیک و 30 % را نیز پروتستان تشکیل می دهند . زبان های رایج در این منطقه ، پولینزیایی ، ساموآ یی و انگلیسی هستند . واحد پول ساموآ ی آمریکا ، دلار با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . صادرات این منطقه را نیز ماهی کنسرو شده و موز ، نارگیل و آناناس تشکیل می دهد .




کشتی تفریحی آمریکایی در ساحل پاگو پاگو لنگر انداخته است ، درآمدهای حاصله از گردشگری به تقویت اقتصاد محلی ساموآ ی آمریکا کمک می کنند :




برنج های وارداتی در ساحل پاگو پاگو تخلیه می شوند ، ساموآ ی آمریکا بسیاری از مایحتاج خود از قبیل ، خوار و بار ، سوخت و تجهیزات ساختمانی را وارد می کند . ( ساموآ ی آمریکا سالانه 105 میلیون دلار کالا وارد می کند ) :



منظره ای از خلیج پاگو پاگو :








جزایر ساموآ ی آمریکا شامل 5 ایالت می باشد :





1 - مناطق شرقی ( Eastern )
2 - مانوآ ( Manu'a )
3 - جزایر رز ( Rose Islands )
4 - جزایر اسواینز ( Swains Islands )

5 - مناطق غربی ( Western )






نوشته شده توسط جهان شناس در 18:56 |  لینک ثابت   • 
 
Free counter and web stats Web Analytics